ἰδιοπρόσωπος Save LSJ Bailly 2024 Pape ἰδῐο-πρόσωπος, ον, Ptol. Tetr. 50. ἰδιο·πρόσωπος, ος, ον [ῐδ] qui a un aspect particulier, Ptol. Tetr. p. 50. Étym. ἴδ. πρόσωπον. ἰδιοπρόσωπος, von eigentümlichem Ansehen, Ptol.