ἰδιοσυγκρασία
ἰδιοσυγκρασία, peculiar temperament
ἰδῐο-συγκρᾱσία, ἡ, (κρᾶσις)
- peculiar temperament or habit of body, idiosyncrasy, Ptol. Tetr. 12, Gal. 10.169, al.:—also ἰδῐο-σύγκρᾱσις, εως, ἡ, Ptol. Tetr. 142:—also ἰδῐο-συγκρῐσία, ἡ, Sor. 2.56 (cj.), Herod.Med. ap. Orib. 6.20.24, S.E. P. 1.79 (pl.):
ἰδιοσυγκρασία, ας (ἡ) [ῐδᾱσ] tempérament particulier, Ptol. Tetr. p. 6, 1, 14, 24 ; 42, 6.
Étym. ἴδ. συγκεράννυμι.
ἰδιοσυγκρασία, [ρᾱ], ἡ, eigentümliche Mischung der Säfte u. daraus hervorgehende Beschaffenheit des Leibes, Ptolem.