ἰδιόρρυθμος
ἰδῐό-ρρυθμος, ον,
- = ἰδιότακτος, Hsch.: gloss on αὐθέκαστος, Thom.Mag. p.25 R.
ἰδιόρρυθμος, von eigentümlicher Lebensweise, Sp.; Hesych. erkl. ἰδιότακτος.