ὑψίγυιος
ὑψίγυιος, with high limbs, high-stemmed
ὑψῐ-γυιος, ον,
- high-stemmed, ἄλσος Pi. O. 5.13.
ὑψί·γυιος, ος, ον [ῐ] dont les membres se dressent, aux membres élancés, ép. d’une forêt, Pd. O. 5, 30.
Étym. ὕ. γυῖον.
ὑψίγυιος, mit hohen Gliedern, hochgewachsen, ἄλσος Pind. Ol. 5.13.
ὑψῐγυιος
- 1high timbered κολλᾷ τε σταδίων θαλάμων ταχέως ὑψίγυιον ἄλσος O. 5.13
ὑψίγυιος
ὑψί-γυιος, ον,
- with high limbs, high-stemmed, Pind.