ὑψιβρεμέτης
ὑψιβρεμέτης, high-thundering
ὑψῐ-βρεμέτης, ου, ὁ,
- high-thundering, epith. of Zeus, Il. 1.354, 12.68, Od. 5.4, Hes. Op. 8, etc.; in mock heroic lines, Ar. Lys. 773, cf. Luc. Tim. 4.
ὑψι·βρεμέτης, ου, adj. m. qui frémit ou résonne au haut du ciel, Il. 1, 354 ; 12, 68 ; Od. 5, 4 ; Hés. Th. 568, 601 ; ironiq. Ar. Lys. 773.
Étym. ὕ. βρέμω.
ὑψιβρεμέτης, ὁ, der hoch rauschende oder donnernde, bei Hom. u. Hes. Beiwort des Zeus, wie Luc. Tim. 4.
ὑψιβρεμέτης
[ὕψι + βρέμω.]
High-thundering.
Epithet of Zeus Il. 1.354, Il. 12.68, Il. 14.54, Il. 16.121 : Od. 5.4, Od. 23.331.
ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν δυνάστην τῶν θεῶν, ὑψιβρεμέτα Ζεῦ
te invoco a ti, dominador de los dioses, Zeus que truenas desde lo alto
ὑψιβρεμέτης (βρέμω): thundering aloft, high-thundering.
ὑψιβρεμέτης
ὑψι-βρεμέτης, ου, ὁ,
βρέμω
- high-thundering, Hom.