δίχορδος
δίχορδος, two-stringed
δί-χορδος [ῐ], ον,
- two-stringed, πηκτίς Sopat. 11:—Subst. δί-χορδον, τό, Euphro 1.34.
mús. de dos cuerdas
πηκτίς
• neutr. sg. subst. τὸ δ. instrumento de dos cuerdas
πρὸς τὸ δ. ἐτερέτιζες
δί·χορδος, ος, ον [ῐ] à deux cordes, Sopatr. (Ath. 183b) ; τὸ δίχορδον, Euphron (Ath. 380b) le dichorde, instrument à deux cordes.
Étym. δίς, χορδή.
δίχορδος, mit zwei Saiten, Ath. IV.183b ; τὸ δίχορδον, der Dichord, Euphron. Ath. VII.380b.