δετή
δετή, sticks bound up, a fagot, torch
en plu. haces de leña
καιόμεναί τε δεταί
• antorcha Ar.V.1361
• gavillas Hsch.
δετή, ῆς (ἡ) litt. (bois) lié, c. à d. en faisceau, d’où torche, Il. 11, 554 ; 17, 663 ; Ar. Vesp. 1361.
Étym. fém. de δετός.
δετή, ἡ, das Bündel, von δέω¹ »binden«, δετός ; Hom. zweimal : Il. 11.554, 17.663 καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ, ein Löwe flieht vor brennenden Reisig- oder Kien-Bündeln.
δετή
-ῆς, ἡ
[δέω.]
A faggot Il. 11.554 = Il. 17.663.
δετή (δέω 2): pl., faggots; καιόμεναι, Il. 11.554 and Il. 17.663.
δετή
properly fem. of δετός, sub. λαμπάς
- sticks bound up, a fagot, torch, Il., Ar.