διάρρησις
διάρρησις, explicit enactment
Could not find διάρρησιν in Logeion dictionaries.
διάρρησιν Noun: feminine accusative singular of διάρρησις
διάρρησις, εως, ἡ,
- explicit enactment, Pl. Lg. 932e, dub. in Leg.Gort. 9.36.
1 explicación precisa
ἐπίσχουσιν τὴν διάρρησιν
2 jur., prob. compromiso verbal
δι<αρ>ρσιος μαίτυρες ... ἀποπνιόντν
διά·ρρησις, εως (ἡ) explication en termes précis, définition précise, Plat. Leg. 932e.
Étym. cf. διαρρήδην.
διάρρησις, ἡ, ausdrückliche Bestimmung, Plat. Legg. XI.932e.