διαλυμαίνομαι
διαλυμαίνομαι, to maltreat shamefully, undo utterly
Could not find διαλυμανθείς in Logeion dictionaries.
διαλυμανθείς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of διαλυμαίνομαι
- maltreat shamefully, τινά Hdt. 9.112; Ἑλλάδα δ. E. l.c.; ἵμερός με δ. Ar. Ra. 59, etc.
- 2 cheat grossly, δ. τινὰ ταῖς κοτύλαις Id. Pl. 436.
- 3 falsify, corrupt, τὸ νόμισμα Id. Th. 348; of poetry, Id. Ra. 1062.
- 4 ruin, spoil, τὰ πολλὰ Plu. Ant. 24: c. dat., Jul. Or. 2.54b.
- II Pass., Orib. 7.20.5: pf. part. διαλελυμασμένος in Hdt. 9.112: aor. διελυμάνθην E. Hipp. 1349 (lyr.).
1 c. ac. ref. a pers. maltratar físicamente, vejar, ultrajar
τὴν γυναῖκα τὴν Μασίστεω
φαρμακευομένην διαλυμαίνεσθαι τὸ σῶμα
causar algún daño a su cuerpo por tomar algún brebajeἐς οἶκόν μιν ἀποπέμπει διαλελυμασμένην
σάρκας νεαρὰς ... διαλυμανθείς
χρησμοῖς ἀδίκοις διελυμάνθην
τις ὑπὸ ῥεύματος ἀπαύστου ... διαλελυμασμένος
alguien que sufre de reúma crónico
• fig.
τοιοῦτος ἵμερος με διαλυμαίνεται
tal es el deseo que me consume
2 c. ac. de lugar devastar, asolar, ser el azote de
σῦς διαλυμαινόμενος τὴν χώραν
ἥτις Ἑλλάδ' ... διελυμήνατο
τὰς αὑτῶν πατρίδας
3 c. ac. de abstr. menoscabar, ir en detrimento de, echar a perder
τὰς ἐπιβολάς
τὴν ... κοινὴν χρείαν
ἡ πάντα διαλυμηναμένη ἡδονή
τὰ πολλὰ τῶν πραγμάτων
κρύη μεγάλα διελυμαίνετο τὴν πορείαν
grandes fríos dificultaban la marcha(Ἡρόδοτος) διελυμήνατο τὴν πρᾶξιν
Heródoto desvirtuó la acciónτὴν ἡδονὴν ὁ κόρος διαλυμαίνεται
τὴν ἀλήθειαν
πολλὰ τῶν Πλάτωνος
ᾧ (τῷ πυρί) τὴν ... διαλυμηνάμενος πόλιν
• en sent. pas.
τὰ γὰρ ὀρθῶς βουλευθέντα ... τῷ τοὺς ἐπιστάντας ἄλλως χρήσασθαι διελυμάνθη
pues decisiones bien tomadas se ven perjudicadas porque los que tienen el mando las llevan a la práctica de otra maneraτῷ μεγέθει τῶν ἔργων ἡ τῶν λόγων ἀσθένεια
οὐδὲν τῷ λόγῳ
4 engañar, timar c. ac. de pers.
ἡ καπηλὶς ... ταῖς κοτύλαις ... με διαλυμαίνεται
• falsear c. ac. de cosa
τῶν κοτυλῶν τὸ νόμισμα
1. mishandelen; ptc. perf. pass. verminkt:
2. vervalsen:
1) sehr mißhandeln, schimpflich behandeln ; γυναῖκα Her. 9.112, wo auch διαλελυμασμένη in pass. Bdtg steht ; ἵμερός μεδ. Ar. Ran. 59 ; τὴν πατρίδα διαλυμηνάμενοι Isocr. 4.110 ; Ἑλλάδα Eur. Or. 1515 ; öfter bei Plut.
2) Maß od. Gewicht verfälschen ; τὸ νόμισμα τῶν κοτυλῶν Ar. Th. 348 ; dah. τινὰ ταῖς κοτύλαις, betrügen, Plut. 436 ; übertr., Ran. 1060, von dem Verfälschen der Poesie ; so πράξεις, Handlungen durch falschen Bericht entstellen, Plut. Anton. 24 ; vgl. Her. mal. 24.
- IDep. to maltreat shamefully, undo utterly, Hdt., Eur.
- 2to cheat grossly, Ar.
- 3to falsify, corrupt, Ar.
- IIno Act. occurs, but perf. part. διαλελυμασμένος is used in pass. sense, Hdt.; aor1 διελυμάνθην Eur.