διαλωβάομαι
διαλωβάομαι, outrage, maltreat
διαλωβάομαι, Dep.
- strengthd. for λωβάομαι, Plb. 11.7.2: pf. part. Pass., in pass. sense, Plu. Caes. 68: metaph., δόξαι διαλελωβημέναι Id. Bruta anim. 2.986e.—Act. -λωβάω only late, Mich. in EN 503.21.
1 destruir, mutilar
τὸ ὅλον σῶμα
τὸ σῶμα ... ταῖς πληγαῖς διαλελωβημένον
τῶν ἐκ τῆς χαλεπῆς νόσου διαλωβηθέντων
• fig. pervertir en v. pas.
διαλελωβημέναι δόξαι
opiniones pervertidas
2 profanar, ultrajar las ofrendas de un santuario, Plb.11.7.2,
τὰ μὲν πυρί, τὰ δὲ σιδήρῳ διελωβᾶτο τῶν ἱερῶν
τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ
τὸν ὑγιαίνοντα τῆς πίστεως λόγον
• vilipendiar
τὴν τοῦ Παρμενίδου πραγματείαν
διαλωβάομαι, dep. med., ganz verstümmeln, ἀναθήματα Pol. 11.4 ; διαλελωβημένος, verderbt, verschlechtert, Plut., z.B. σῶμα πληγαῖς Caes. 58.
διαλωβάομαι
Dep. strengthd. for λωβάομαι Plut.