διάλυσις
διάλυσις, a loosing one from another, separating; resolution, settlement
- separating, parting, δ. τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος Pl. Grg. 524b; δ. τοῦ σώματος its dissolution, Id. Phd. 88b, cf. Democr. 297; τὴν τῶν γεφυρῶν οὐ δ. the failure to break the bridges, Th. 1.137; disbanding of troops, X. Cyr. 6.1.3; breaking up of an assembly, opp. συλλογή, Pl. Lg. 758d; δ. ἀγορῆς the time of its breaking up, Hdt. 3.104; τὴν δ. ἐποιήσαντο broke off the action, Th. 1.51; χρεῶν δ. liquidation of debts, Pl. Lg. 684d, cf. POxy. 104.20 (i A. D.), etc.; δ. γάμου divorce, Plu. Sull. 35, etc.; ἡ φθορὰ δ. οὐσίας Arist. Top. 153b31: hence abs., dissolution, opp. σύνθεσις, Id. Cael. 304b29, cf. Thphr. Ign. 37; διάκρισις καὶ δ. Pl. Phlb. 32a; opp. γένεσις, Phld. D. 3.6; resolution into elements, e.g. of words into letters, D.H. Comp. 14; dissolution of friendship, Arist. EN 1164a9, 1 165b36; of partnerships, κοινωνίαι καὶ -σεις Pl. Lg. 632b; συμμαχία καὶ δ. Arist. Pol. 1298a5.
- 2 ending, cessation, κακῶν E. Ph. 435; πολέμου Th. 4.19, v.l. in Isoc. 6.51: abs., cessation of hostilities, Com.Adesp. 21.23 D.; settlement, compromise, IG 12(2).6.20 (Mytilene, iv B.C.), PAmh. 2.63.9 (iii A.D.), etc.: in pl., settlement of a dispute, ἠξίου δὲ καὶ πρὸς ἔμʼ αὑτῷ . . γίγνεσθαι τὰς διαλύσεις D. 21.119, cf. Phoenicid. 1.
- 3 solution of a problem, A.D. Synt. 243.11; χρησμῶν Luc. Alex. 49.
- 4 refutation of an argument, S.E. P. 2.238.
- 5 resolution of a diphthong: ἐν διαλύσει, = διαλελυμένως, A.D. Pron. 29.13.
- 6 Rhet., asyndeton, Alex. Fig. 2.12, etc.
- 7 discharge, χορηγιῶν PRyl. 181.10 (iii A.D.); τῶν χρεωστουμένων POxy. 71.13 (iv A.D.).
- 8 deed of separation or divorce, PLips. 39.10 (iv A.D.); ἔγγραφος δ. PMasp. 153.16 (vi A.D.).
- 9 division of inheritance, Sammelb. 6000.22 (vi A.D.), etc.
A c. idea de separación
I frec. c. gen. de cosas y abstr.
1 separación
δυοῖν πραγμάτοιν δ., τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος
ref. a la muerteop. κοινωνία
ἀπ' ἀλλήλων
• división
κατὰ μικρόν
2 destrucción, ruptura
τῶν γεφυρῶν
• disgregación, disolución
τοῦ σώματος
τῆς φωνῆς
• pudrición
(τῶν σπερμάτων)
• frec. en fil.
θνητῆς φύσεως
ἡ φθορὰ δ. οὐσίας
τῶν τοῦ ὅλου μερῶν
φθορὰ καὶ δ. τοῦ τε σώματος καὶ τῆς ψυχῆς
οὗτοι (θεοί) ... εἰσὶν ἀρετῆς ... δ., κακίας δὲ ... σύστασίς τε καὶ πῆξις
• descomposición, disolución
τῶν συγκρίσεων
πάντων (τῶν στοιχείων)
τῶν ἐν ταῖς ἀτόμοις ἀντεμπλοκῶν
διάκρισις ... καὶ δ. ἡ παρὰ φύσιν
op. σύνθεσις
op. ἀφθαρσία
op. γένεσις
• resolución, descomposición
τοῖς δ' ἄλλοις εἰς τὸ στοιχεῖον ἡ δ.
en un razonamiento mat.
II de asociaciones humanas
1 disolución del matrimonio, separación de los esposos, divorcio E.Fr.502
• acta o acuerdo de divorcio
γραψάμενος διάλυσιν τοῦ γάμου πρὸς αὐτήν
μ]ε[τὰ] τὸ δοθὲν αὐτῷ ῥεπούδιον [ὑ]π' ἐμοῦ μετὰ [τὴ]ν γεν[ο]μένην μεταξὺ διάλυσιν
ἔγγραφος δ. ἤτοι δίεσις
τὸ παρὸν τῆς διαλύσεως ῥεπούδιον
2 c. gen. de colect. disolución
ἀγορῆς
συλλέγων ... καί διαλυσέων
τῶν πανηγύρεων καὶ τῶν στρατοπέδων
Ἰβηρίας ὅλης δ.
(τῶν συμποσίων)
• c. gen. subjet. de pers. dispersión, separación
διαλύσεως τῶν ἀνδρῶν γενομένης
• ruptura
φίλων
• partida, huida
τούτων τὰς διαλύσεις ... ἐπετήρουν
3 en cont. milit. licencia, disolución
τοῦ στρατεύματος
τῶν στρατοπέδων
III gram.
1 resolución
κατὰ διάλυσιν Ἰωνικήν· Ξέρξην Ξέρξεα
ἤλη· καὶ διαλύσει ἐάλη
κλείς, καὶ ἐν διαλύσει κλέϊς
τοῦ, καὶ διαλύσει Ἰωνικῇ τέο
• de una letra que representa dos sonidos EM 720.30G.
• de un compuesto en sus términos
τὰ (τὸ τηλικοῦτος καὶ τὰ ... ὅμοια σύνθετα) ἐν διαλύσει φαμὲν τηλίκος οὗτος
• división de las palabras en letras, D.H.Comp.14.1.
2 separación de palabras, Hdn.Gr.2.855,
Νικίας ὑφ' ἓν ἀνέγνω «παλιντροπάασθαι», Ἀπολλόδωρος δὲ κατὰ διάλυσιν
• ref. a verbos c. preverbio tmesis Sch.Er.Il.3.440, 9.147a.
3 ret. asíndeton Demetr.Eloc.269, Alex.Fig.2.12 tít., Charis.283.9, Rutil.1.15
• paréntesis, inciso
dialysis est cum ordo orationis interposita sententia diducitur
B sin idea de separación de partes
I c. gen. de abstr.
1 fin, cese
τῶνδε ... κακῶν
πολέμου
τῶν σπονδῶν
τῆς εἰρή[νης
τῆς ἔχθρας
λ[ι]μ[οῦ
τῆς φιλίας
τῆς σπουδῆς
τοῦ ζῆν ... καὶ τῆς ψυχῆς
τὴν διάλυσιν ἐποιήσαντο
pusieron fin (al combate)κοινωνίαι καὶ διαλύσεις
asociaciones y disoluciones
• medic. debilidad, debilitamiento Hp.Epid.4.45, Arist.Somn.Vig.454b7,
op. ὑγεία
• fin de la vida, muerte Gr.Naz.M.35.1241C
• incumplimiento
τῶν ὡμολογημένων
2 solución, resolución
ὅσας (τιμωρίας) ... ἔδοσαν οἱ πλεῖστοι νομοθέται τοῖς πονηροῖς διαλύσεις
• interpretación
ἐπὶ τῇ ἐξηγήσει καὶ διαλύσει αὐτῶν (τῶν χρησμῶν)
τοῦ σημείου
ref. a un sueño
3 ret. refutación
ἀδικημάτων καὶ ἁμαρτημάτων
τοῦ λόγου
II teniendo como medio el diálogo, jur. acuerdo amistoso, conciliación gener. para evitar llegar a juicio o a la intervención de árbitros, frec. en plu.
πρὸς ἔμ' αὑτῷ δι' ἐκείνου γίγνεσθαι τὰς διαλύσεις
que por mediación de aquél tuviera lugar la reconciliación de él conmigoτὰς διαλύσεις ... πρὸς ἐμὲ ποιησάμενοι
γενέσθαι τὰν διάλυσιν τοῖς κατελ[θόντεσσι ... καὶ τοῖς] ἐν τᾷ πόλι ἐόντεσσι
αἰ δέ κέ τις ...] μὴ ἐμμένη ἐν ταῖς διαλυσί[εσ]σι ταύτ[αισι
εἰς διάλυσιν ἀγίωχαν πάντα τὰ κατὰ τὴν ἀμφισβήτησιν
• frec. en pap. en repartos de herencias y otros conflictos legales, esp. ref. al propio documento acuerdo, acta de conciliación
κυρίαν αὐτοῖς εἶναι τὴν διάλυσιν
πρὸς ἀσφάλειαν σου ἐξ[έδ]ωκ[ά σοι] τή[ν]δε τ[ὴ]ν διάλυσ[ιν] κυρίαν ο[ὖσ]αν [κ]αὶ βε[β]αίαν
ἐμμενοῦσιν ταύτῃ τῇ ὁμολογίᾳ τῆς διαλύσεως καὶ οὐδαμοῦ ταύτην παρασαλεύσουσιν
ἀρραγῆ καὶ ἀσάλευτον εἶναι ταύτην τὴν ἐνώμοτον ὁμολογίαν τῆς διαλύσεως
• acuerdo, pacto
διαλύσει διελύσαμεν πρὸς σέ
hicimos un pacto contigo
• esp. político-militar acuerdo, tratado, Com.Adesp.1014.26,
εἰς ἀδύνατον ἐκβάλλοντες τὴν διάλυσιν
imposibilitando cualquier tipo de arregloπρὸς τὸν Ἀρχίδαμον
ποιεῖσθαι τὰς διαλύσεις
alcanzar un acuerdo, hacer la pazἀπογινώσκειν τὰς διαλύσεις
descartar el acuerdoπρεσβεύεσθαι περὶ διαλύσεως
negociar la pazτὰς διαλύσεις συντιθεμένους
componiendo un arregloπρεσβευόντων ἐπὶ τὰς διαλύσεις
enviando delegaciones para llegar a un acuerdoλαλεῖν ὕπερ διαλύσεων καὶ συνθηκῶν
πρὸς τὰς διαλύσεις ἥδιον ἔσχεν
se mostró más dispuesto a llegar a un acuerdoπροκαλούμενος εἰς διαλύσεις τὸν ἕτερον
III teniendo como medio el pago
1 cancelación, condonación
χρεῶν
χρεῶν ... ἢ φόρων
• liquidación, pago
δανείων
• en pap. amortización, pago de préstamos u otro tipo de deudas
κατὰ] συγγραφὴν διαλύσεως
ὑπὲρ διαλύσεως καὶ συμφωνίας περὶ τῶν ὀφειλομένων ὑπ' ἐμοῦ τῷ ... Ἀτρῇ
συνεφωνήσαμεν πρὸς ὑμᾶς ὥστε λαβεῖν ἀπότακτον (ἀρτάβας) κ ὑπὲρ διαλύσεως πασῶν τῶν χορηγιῶν
• fig.
ἡ δ. τοῦ φιλανθρωπεύματος
la devolución del favor
2 crist. expiación
ἁμαρτημάτων
IV concr. desarrollo, expansión
τῆς σπείρας
de los anillos de una serpiente
1. het uit elkaar halen, scheiding, ontbinding:
2. het uiteengaan, scheiding, ontbinding:
3. verzoening, het goedmaken:
4. ret. refutatio, weerlegging.
1) Auflösung, Trennung, τῆς κοινωνίας Plat. Rep. I.343d ; καὶ διάκρισις Phil. 32a ; τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος Gorg. 524b ; auch τοῦ σώματος allein, Phaed. 88b ; γεφύρας, Abbrechen, Thuc. 1.137 ; χρεῶν, Tilgung, Bezahlung, Plat. Legg. III.684d ; δανείων Plut. Cic. 41 ; auch absol., Arat. 12 ; dah. καὶ χάρις, Abstattung des Dankes, Demetr. 6 ; γάμου, Scheidung, Plut. Sull. 35. – Auflösung einer Versammlung, Entlassung ; Ggstz σύλλογος Plat. Legg. VI.758d. συνδρομαί Plut. Pomp. 19 ; ähnl. ἀγορῆς, die Zeit, wo man den Markt verläßt, Her. 3.104 ; dah. Beendigung, Ende, κακῶν Eur. Phoen. 438.
2) Beilegung der Feindseligkeiten, Friedensstiftung, Pol. 5.29 ; πολέμου Thuc. 4.19 ; Luc. Zeux. 8 ; öfter Plut.; Aussöhnung, πρός τινα, Dem. 21.119.
- Ia loosing one from another, separating, parting, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος Plat.; δ. τοῦ σώματος its dissolution, Plat.; ἡ δ. τῆς γεφύρας the breaking down the bridge, Thuc.: the disbanding, of troops, Xen.; ἡ δ. τῆς ἀγορᾶς the time of its breaking up, Hdt.; τὴν δ. ἐποιήσαντο broke off the action, Thuc.; δ. γάμου a divorce, Plut.
- IIan ending, cessation, κακῶν Eur.; πολέμου Thuc.: absol. a cessation of hostilities, peace, Dem.
-
…μὲν ἐν τοῖς πρὸς ἀλλήλους συμβολαίοις, ὅπου ἂν ὁ τοιοῦτος τῷ τοιούτῳ κοινωνήσῃ, οὐδαμοῦ ἂν εὕροις ἐν τῇ διαλύσει τῆς κοινωνίας πλέον ἔχοντα τὸν δίκαιον τοῦ ἀδίκου ἀλλʼ ἔλαττον · ἔπειτα ἐν τοῖς πρὸς τὴν πόλιν, ὅταν τέ…
Plato, Republic
-
…ὅτι νῆες ἐκεῖναι ἐπιπλέουσιν. τότε δὲ καὶ αὐτοὶ ἀνεχώρουν · ξυνεσκόταζε γὰρ ἤδη, καὶ οἱ Κορίνθιοι ἀποτραπόμενοι τὴν διάλυσιν ἐποιήσαντο. οὕτω μὲν ἡ ἀπαλλαγὴ ἐγένετο ἀλλήλων, καὶ ἡ ναυμαχία ἐτελεύτα ἐς νύκτα. τοῖς δὲ Κερκυραίοις στρατοπεδευομένοις…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…, Γαλάται δὲ κατὰ κράτος ἑλόντες αὐτὴν τὴν Ῥώμην κατεῖχον πλὴν τοῦ Καπετωλίου. πρὸς οὓς ποιησάμενοι Ῥωμαῖοι σπονδὰς καὶ διαλύσεις εὐδοκουμένας Γαλάταις καὶ γενόμενοι πάλιν ἀνελπίστως τῆς πατρίδος ἐγκρατεῖς καὶ λαβόντες οἷον ἀρχὴν τῆς συναυξήσεως ἐπολέμουν ἐν τοῖς ἑξῆς χρόνοις…
Polybius, Histories
-
…πρᾶξις τοῦτο ἔχειν τὸ ὄνομα τὸ δέλτα δὲ ἔγκειται, ὥστε ἡδονὴ ἀντὶ ἡονῆς καλεῖται ἥ τε λύπη ἀπὸ τῆς διαλύσεως τοῦ σώματος ἔοικεν ἐπωνομάσθαι ἣν ἐν τούτῳ τῷ πάθει ἴσχει τὸ σῶμα. καὶ ἥ γε ἀνία τὸ ἐμποδίζον τοῦ…
Plato, Cratylus
-
…λόγων τοιόνδε τι λογίζομαι συμβαίνειν. ὁ θάνατος τυγχάνει ὤν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐδὲν ἄλλο ἢ δυοῖν πραγμάτοιν διάλυσις, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, ἀπʼ ἀλλήλοιν · ἐπειδὰν δὲ διαλυθῆτον ἄρα ἀπʼ ἀλλήλοιν, οὐ πολὺ ἧττον…
Plato, Gorgias
-
…κτήσεις τῶν πολιτῶν καὶ τὰ ἀναλώματα φυλάττειν ὅντινʼ ἂν γίγνηται τρόπον, καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους πᾶσιν τούτοις κοινωνίας καὶ διαλύσεις ἑκοῦσίν τε καὶ ἄκουσιν καθʼ ὁποῖον ἂν ἕκαστον πράττωσιν τῶν τοιούτων πρὸς ἀλλήλους ἐπισκοπεῖν, τό τε δίκαιον καὶ μὴ…
Plato, Laws
-
…λύπη καὶ λύσις, ἡ δὲ τοῦ ὑγροῦ πάλιν τὸ ξηρανθὲν πληροῦσα δύναμις ἡδονή · διάκρισις δέ γʼ αὖ καὶ διάλυσις ἡ παρὰ φύσιν, τοῦ πνίγους πάθη, λύπη, κατὰ φύσιν δὲ πάλιν ἀπόδοσίς τε καὶ ψῦξις ἡδονή .…
Plato, Philebus
-
…τῆς οὐσίας, ἥπερ ἐν ἄλλαις νομοθετουμέναις πόλεσι πολλαῖς γίγνεται, ἐάν τις ζητῇ γῆς τε κτῆσιν κινεῖν καὶ χρεῶν διάλυσιν, ὁρῶν ὡς οὐκ ἂν δύναιτο ἄνευ τούτων γενέσθαι ποτὲ τὸ ἴσον ἱκανῶς · ὡς ἐπιχειροῦντι δὴ νομοθέτῃ κινεῖν τῶν…
Plato, Laws
-
…τῆς πόλεως ἰαθῇ τὸ γενόμενον · διʼ ἃ συλλογῶν τε ἀεὶ δεῖ τοῦτο εἶναι τὸ προκαθήμενον τῆς πόλεως κύριον καὶ διαλύσεων, τῶν τε κατὰ νόμους τῶν τε ἐξαίφνης προσπιπτουσῶν τῇ πόλει. ταῦτα μὲν οὖν πάντα τὸ δωδέκατον ἂν μέρος…
Plato, Laws
-
…ταῖς πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν θάνατον καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ σώματος ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως…
Plato, Phaedo