δυσγενής
δυσγενής, low-born
δυσ-γενής, ές,
- low-born, E. Ion 1477, Ar. Ra. 1219, etc.: Comp., Men. 533.10.
- II low-minded, mean, E. El. 363, etc.; δ. ὢν τῷ τρόπῳ Com. ap. Stob. 4.30.6a.
I
1 de baja cuna o nacimiento
πέφυκα δ.
ὁ δ' οὐ δίκαιος ... δ. εἶναι δοκεῖ
op. εὐγενής
2 innoble, ruin
οὔτοι τὸ γ' ἦθος δυσγενὲς παρέξομαι
• c. juego de palabras sobre τί τῶν λεγόντων εἰσὶ δυσγενέστεροι
II adv. -ῶς cobardemente, con miedo innoble
δ. ἔχειν πρὸς ψυχρολουσίαν
δειλῶς καὶ δ. καὶ ἀνάνδρως
δυσ·γενής, ής, ές :
1 de basse naissance, Eur. Ion 1477 ; Ar. Ran. 1219 ; Arstt. Nic. 1, 9 ; Pol. 1, 6 ||
2 fig. de sentiments bas, Eur. El. 363, Hel. 1275.
Étym. δ. γένος.
δυσγενής, ές,
1) unedel, von niedriger Geburt ; Eur. Ion 580 u. öfter ; Ar. Ran. 1217 ; Arist. Eth. 1.9 u. öfter.
2) von unedler Gesinnung, Eur. Hel. 1225 ; ἦθος El. 363, u. Sp.
1) unedel, von niedriger Geburt ; Eur. Ion 580 u. öfter ; Ar. Ran. 1217 ; Arist. Eth. 1.9 u. öfter.
2) von unedler Gesinnung, Eur. Hel. 1225 ; ἦθος El. 363, u. Sp.
δυσγενής
δυσ-γενής, ές
γένος
- Ilow-born, Eur., etc.
- IIlowminded, low, mean, Eur.