δυσιατέω
δυσιατέω, to be hard to heal
δῠσ-ῑᾱτέω,
- to be hard to heal, Paul.Aeg. 3.18.
ser difícil de curar, tener difícil curación Paul.Aeg.3.18.6.
δυσιατέω-ῶ (part. prés. -οῦντας) [ῠῑᾱ] être difficile à guérir, P. Eg. 69, 28.
Étym. δυσίατος.
δυσιατέω, [ῑᾱ], schwer zu heilen sein, Medic.