δύσκαπνος
δύσκαπνος, noisome from smoke, smoky
δῠσ-καπνος, ον,
- noisome from smoke, δώματα A. Ag. 774 (lyr.).
- II producing an unpleasant smoke, Thphr. Ign. 72; φοῖνιξ Chaerem. 39 (Sup.).
1 ahumado, oscurecido por el humo
δώματα
2 de humo desagradable, molesto
φοῖνιξ
δύσ·καπνος, ος, ον :
1 pass. enfumé, Eschl. Ag. 774 ||
2 act. qui produit une fumée désagréable, Chærém. (Th. H.P. 5, 9, 5).
Étym. δ. καπνός.
δύσκαπνος, 1) sehr räucherig, δώματα Aesch. Ag. 750.
2) einen widrigen, starken Rauch gebend, ξύλα Theophr.
2) einen widrigen, starken Rauch gebend, ξύλα Theophr.
δύσκαπνος
δύσ-καπνος, ον
- noisome from smoke, smoky, Aesch.