δυσκαμπής
δυσκαμπής, hard to bend
δῠσ-καμπής, ές,
- hard to bend, Plu. QConv. 2.650d, Aret. SD 2.3: Comp., Sabin. ap. Orib. 9.19.2.
1 difícil de doblar, rígido de partes del cuerpo
ποιεῖ δὲ καὶ νεῦρα δυσκαμπῆ ... τὸ ἄγαν ψῦχος
βλέφαρα
ῥάχις
κατὰ ῥάχιν δ.
• subst. τὸ δ. rigidez
τὸ δ. αὐτῶν (τῶν γερόντων)
τὰ δυσκαμπῆ
las partes rígidas
2 poco flexible
κέδρος
• fig. inflexible, difícil de inclinarse
γόνυ
• neutr. subst.
τὸ δ. πρὸς τὴν ἀρετὴν τοῦ ἡγεμονικοῦ
δυσ·καμπής, ής, ές, difficile à courber, Plut. M. 953d ||
Cp. -έστερος, Orib. p. 242 Matthäi.
Étym. δ. κάμπτω.
δυσκαμπής, ές, unbiegsam ; νεῦρα Plut. prim.frig. 18 ; φωνή Poll. 2.117 ; ἵππος 1.219.