δυσκηδής
δυσκηδής, full of misery
δυσ-κηδής, ές, (κῆδος)
- full of misery, δυσκηδέα νύκτα φυλάσσω Od. 5.466.
- II (κήδομαι) δυσκηδέα· δυσφύλακτον, χαλεπόν, Hsch.
prob. angustioso
δυσκήδεα νύκτα
κήδομαι
noche en la que nadie se cuida (de mí)
δυσ·κηδής, ής, ές, qui apporte de pénibles soucis, Od. 5, 466.
Étym. δ. κῆδος.
δυσκηδής, ές, sorgenschwer, νύξ Od. 5.466 ; ἅπαξ εἰρημ.; vgl. ἀκηδής, λαθικηδής, πολυκηδής, προσκηδής.
δυσκηδής
[δυσ- 2 + κῆδος.]
Bringing pain or discomfort: νύκτα Od. 5.466.
δυσκηδής , έος (κῆδος): troublous; νύξ, Od. 5.466†.
δυσκηδής
δυσ-κηδής, ές
κῆδος
- full of misery, Od.