δυσκατάστατος
δυσκατάστατος, hard to restore
δυσκατά-στᾰτος, ον,
- hard to restore or rally, X. Cyr. 5.3.43 (Comp.).
1 difícil de arreglar, de mal arreglo
τὸ ταραχθῆναι δὲ ἐν τῇ νυκτὶ πολὺ μεῖζόν ἐστι πρᾶγμα ... καὶ δυσκαταστατώτερον
la alteración del orden es más grave de noche ... y más difícil de arreglar
2 difícil de establecer, de comprender
ἔχον τι δυσκατάστατον τοῦτο
δυσ·κατάστατος, ος, ον [κᾰᾰτ] difficile à apaiser, Xén. Cyr. 5, 3, 43, au cp. -ώτερος.
Étym. δ. καθίστημι.
δυσκατάστατος, schwer in Ordnung zu bringen, Kompar., Xen. Cyr. 5.3.43.
δυσκατάστατος
δυσ-κατάστᾰτος, ον
καθίστημι
- hard to restore or rally, Xen.