δυσκατάποτος
δυσκατάποτος, hard to swallow
δυσκατά-ποτος, ον,
- hard to swallow, Arist. Sens. 443b12, Archig. ap. Gal. 12.976.
difícil de tragar
δύσβρωτα ... καὶ δυσκατάποτα
δυσ·κατάποτος, ος, ον [ᾰᾰ] difficile à boire, Arstt. Sens. 5, 10.
Étym. δ. καταπίνω.
δυσκατάποτος, schwer zu verschlucken, Arist. sens. 5.