δυσκατάσβεστος
δυσκατάσβεστος, hard to extinguish
δυσκατά-σβεστος, ον,
- hard to extinguish, D.S. 4.54, Plu. Def.orac. 2.417b.
difícil de extinguir
δύναμις
λείψανον
δυσ·κατάσβεστος, ος, ον [κᾰ] difficile à éteindre, DS. 4, 55 ; Plut. M. 417b.
Étym. δ. κατασβέννυμι.
δυσκατάσβεστος, schwer zu löschen, zu stillen, Plut. Def. orac. 12 u. a.Sp.