καθέδρα
καθέδρα, a seat
καθέδρ-α, ἡ,
- seat, κ. τοῦ λαγῶ a hareʼs seat or form, X. Cyn. 4.4; chair, Herod.Med. ap. Orib. 6.25.1, CPR 22.8 (ii A.D.), Hdn. 2.3.7; opp. κλίνη, Plu. QConv. 2.714e; of rowers’ seats, Plb. 1.21.2; κ. λοιμῶν, πρεσβυτέρων, LXX Ps. 1.1, 106(107).32.
- 2 sitting part, posteriors, Hp. Int. 47, Poll. 2.184, PRyl. 63.10 (iii A.D.).
- 3 base of a column, Str. 17.1.46.
- II sitting posture, Arist. Cat. 6b11, PA 689b21, Thphr. Lass. 5, 7, Plu. Aud. 2.45c, etc.
- 2 sitting idle, inaction, ἐν τῇ καθέδρᾳ Th. 2.18; κ. καὶ σχολή Plu. Cam. 28.
- 3 session, Luc. JTr. 11.
- III chair of a teacher, ἐπὶ τῆς Μωυσέως κ. ἐκάθισαν Ev.Matt. 23.2; professorial chair, ἐπὶ τῆς κ. σοφιστής SIG 845 (Eleusis, iii A.D.).
- IV imperial throne, τὸν ἐπὶ τῇ κ. τοῦ Αὐτοκράτορος, the Emperorʼs representative, BSA 27.234 (Sparta, ii A.D.).
καθ·έδρα, ας (ἡ) [κᾰ]
I ce qui sert à s’asseoir, d’où :
1 siège, banc, Hdn 2, 3 ; Plut. M. 714e ; particul. banc de rameurs, Pol. 1, 21, 2 ||
2 fondement, t. de physiol. Hpc. 557, 48 ||
3 base d’une colonne, Str. 816 ||
4 gîte d’un animal, Xén. Cyn. 4, 4 ||
II action d’être ou de demeurer assis, d’où :
1 état ou posture d’une personne assise, Arstt. Categ. 7, 3, etc. ; Th. fr. 7, 5 ; Plut. M. 45c ||
2 p. suite, immobilité, inertie, Thc. 2, 18 ; Plut. Cam. 28.
Étym. κατά, ἕδρα.
1. zetel, stoel:
2. zittende houding; het (rond)zitten; milit. beleg:
καθέδρα, ἡ, der Sitz, Sessel ; Hdn. 2.3.17 ; Ggstz κλίνη Plut. Symp. 7.10.1 ; αἱ ἐπὶ τῶν πλοίων καθέδραι, die Ruderbänke, Pol. 1.21.2 ; Lager, τοῦ λαγώ Xen. Cyn. 4.4 ; bei Hippocr. das Gesäß. Bei Strab. XVII.1 p. 816 das Fußgestell, worauf Etwas ruht. – Das Sitzen, Luc. Fugit. 7 ; das Verweilen, Stillsitzen, Thuc. 2.18 ; Suid. erkl. ἐπίσχεσις καὶ σχολή, vgl. Plut. Camill. 28.
καθέδρα
καθ-έδρα, ἡ,
- Ia seat, κ. τοῦ λαγῶ a hareʼs seat or form, Xen.
- IIthe posture of sitting, ἐν τῇ καθέδρᾳ while they were sitting idle, Thuc.