καθαρότης
καθαρότης, cleanness, purity
κᾰθᾰρ-ότης, ητος, ἡ,
- purity of αἰθήρ as compared with ἀήρ, Pl. Phd. 111b: metaph., [ἡ σοφία] χωρεῖ διὰ πάντων διὰ τὴν κ. LXX Wi. 7.24; ἡ τῶν εἰδῶν κ. Dam. Pr. 308; ἄμικτος καὶ ἀσύγχυτος κ. ibid.
- 2 cleanliness, of a town, Pl. Lg. 778c.
- 3 clearness, ὀφθαλμῶν Hp. Coac. 213.
- 4 moral purity, ψυχῆς Aristeas 234.
- 5 honesty, ἡ περὶ τὰ χρήματα κ. Plb. 31.25.9; ἐπιείκεια καὶ κ. POxy. 67.6 (iv A.D.); πίστις καὶ κ. Michel 545.18 (Phrygia, ii B.C.).
- 6 purity, lucidity, of literary style, Sch.Hermog. in Rh. 7.81W.
- 7 as a title, Rectitude, Holiness, POxy. 2110.16 (iv A.D.).
καθαρότης, ητος (ἡ) [ᾰᾰ] pureté, d’où :
1 au propre, netteté, limpidité, Hpc. 152g ||
2 fig. pureté morale, Plat. Phæd. 111b, etc. ; particul. probité, désintéressement, Pol. 32, 11, 9.
Étym. καθαρός.
καθαρότης, ητος, ἡ, die Reinheit, Unbeflecktheit ; ὀφθαλμῶν Hippocr.; übertr., Plat. Phaed. 111b ; καὶ εὐερκία Legg. VI.778c ; ἡ περὶ τὰ χρήματα, Unbestechlichkeit, Unbescholtenheit, Pol. 32.11.9 ; Plut.
καθαρότης
from κᾰθᾰρός
κᾰθᾰρότης, ητος,
- cleanness, purity, in moral sense, Plat.