καθάρσιος

κᾰθάρ-σιος, ον, (καθαίρω)

• cleansing from guilt or defilement, purifying, Ζεύς Hdt. 1.44, cf. Arist. Mu. 401a23, etc.; of Dionysus, μολεῖν καθαρσίῳ ποδί S. Ant. 1144 (lyr.); of sacrifice, αἷμα A. Eu. 449, Th. 680; πῦρ E. HF 937, IA 1112, J. AJ 20.8.5, al.; φλόξ E. Hel. 869; προχύται Id. IA 1471: c. gen., [Λοξίας] δωμάτων κ. A. Eu. 63; ἱερὰ κ. οἴκων E. HF 923; also κ. φόνου cleansing from . ., A. Eu. 578.
• • II as Subst.,
  • • 1 καθάρσιον (sc. ἱερόν), τό, purificatory offering, Aeschin. 1.23, cf. Phot.: pl., BMus.Inscr. 481*.280: hence, expiation, καθαρσίου ἐδέετο κυρῆσαι Hdt. 1.35, cf. Jul. Or. 2.58d.
    • 2 (sc. φάρμακον) purge, Alex.Trall. 1.15, POxy. 1384.1 (v A.D.), Phlp. in Ph. 318.12.
  • III καθάρσια, τά, = Lat. illuvies, Gloss. (nisi leg. ἀκαθαρσία).

2. καθάρσιος Ion. gen. sing. van κάθαρσις.

καθάρσιος, reinigend, bes. von Verbrechen und Schuld, sühnend ; φόνου δὲ τοῦδʼ ἐγὼ καθάρσιος Aesch. Eum. 548, wie Λοξίας δωμάτων καθάρσιος 63 ; so mit Bezug auf das Sühnungsopfer αἷμα καθ. 427, Spt. 680 ; μολεῖν καθαρσίῳ ποδί, von Dionysus, als Schutzgott Thebens, der nahen u. die Stadt entsühnen soll, Soph. Ant. 1130 ; Ζεύς Her. 1.44 Arist. mund. 7 u. A, wie θεοί Poll. 1.24 ; πῦρ Eur. Herc.Fur. 937 ; ἱερὰ καθάρσια οἴκων 923, wie Plut. Cam. 20 ; so τὸ καθάρσιον, sc. ἱερόν, Reinigungsopfer, καθαρσίου ἐδέετο κυρῆσαι Her. 1.35 ; häufiger im plur., Eur. I.T. 1225 u. Plut. Rom. 21 ; ἐπειδὰν τὸ καθ. περιενεχθῇ Aesch. 1.23, wozu Harp. bemerkt, daß in Athen die Versammlungsplätze gereinigt wurden, μικροῖς χοιριδίοις, ἅπερ ὠνόμαζον καθάρσια ; so auch Sp., vgl. κάθαρμα. Auch sc. φάρμακον, Purgiermittel, Medic.

καθάρσιος κᾰθάρσιος, ον καθαίρω

• • Icleansing from guilt or defilement, purifying, Hdt., Soph.:—of sacrifice, αἷμα Aesch.; πῦρ, φλόξ Eur.
  • • 2c. gen., καθ. φόνου cleansing or purifying from blood, Aesch.; but, κ. οἴκων purifying them, Eur.
  • IIas Subst., καθάρσιον (sc. ἱερόν) , a purifying sacrifice, Aeschin.:— hence, purification, Hdt.