καινουργέω
καινουργέω, to begin something new
Could not find καινουργῶν in Logeion dictionaries.
καινουργῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of καινουργέω
καινουργῶν masculine genitive plural, feminine genitive plural, neuter genitive plural of καινουργής
καινουργῶν masculine genitive plural, feminine genitive plural, neuter genitive plural of καινουργός
καινουργ-έω,
- make new, Alciphr. 3.3; re-create, τινα Zos.Alch. p.108 B.
- 2 begin something new, τι Hp. VM 21; τί καινουργεῖς; what new plan art thou meditating? E. IA 2 (anap.); κ. λόγον speak new, strange words, ib. 838; coin, ὄνομα Dam. Pr. 439: abs., ἐπὶ τὸ κ. φέρου Antiph. 29: usu. in bad sense, make innovations, περί τι X. HG 6.2.16, cf. D.H. 11.21:—Pass., τὰ καινουργούμενα all attempts at alteration, Arist. Mu. 398a35.
καινουργέω-ῶ :
1 faire ou produire pour la première fois, innover : περί τι, Xén. Hell. 6, 2, 16, en qqe ch. ; τί δὲ καινουργεῖς ; Eur. I.A. 2, que médites-tu de nouveau ? ||
2 p. suite, faire qqe ch. d’étrange : κ. λόγον, Eur. I.A. 838, prononcer d’étranges paroles ||
3 refaire à neuf, raccommoder, acc. Alciphr. 3, 3.
Étym. καινουργός.
1. iets nieuws doen, iets ongewoons doen:
2. vernieuwen, veranderen (vaak ongunstig):
καινουργέω, neu machen ; σαγήνην Alciphr. 3.3 ; neuern, Neuerungen anfangen, bes. im Staate, tadelnd, Eur. I.A. 2, 838 ; περὶ τοὺς μισθοφόρους Xen. Hell. 6.2.16, wie Luc. Prom. 6 ; εὐχρηστίας.
καινουργέω
from καινουργός
- to begin something new, τί καινουργεῖς; what new plan art thou meditating? Eur.; κ. λόγον to speak new, strange words, Eur.: to make innovations, Xen.; and