καινόταφος
καινόταφος, of a new tomb
καινό·ταφος, ος, ον [ᾰ] tombeau d’une construction nouvelle ou originale, Anth. 7, 686.
Étym. κ. τάφος.
καινόταφος
καινό-τᾰφος, ον
- of a new tomb, Anth.
καινόταφος, of a new tomb