καρτερός

καρτερός, ά, όν, (κάρτος)

• = κρατερός (q. v.), strong, staunch, φάλαγγες Il. 5.592; καὶ εἰ μάλα κ. ἐστιν [Hector] 13.316; Ἡρακλῆς ὁ κ. Ar. Ra. 464: c. inf., κ. ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν Il. 13.483; πολέμῳ ἔνι κ. ἐσσι 9.53; Ζεὺς Τυφῶ -ώτερος μάχῃ A. Th. 517; τὰ καρτερώτατα the strongest, S. Aj. 669.
• • • 2 c. gen., possessed of, in control of, master of, Ἀσίης Archil. 26; οὐκέτι τῆς αὑτοῦ γλώσσης κ. οὔτε νόου Thgn. 480; ἁμῶν Theoc. 15.94; παθῶν D.H. 5.8; γῆς καὶ οἰκίων SIG 45.28 (Halic., V B.C.); Θηβαίων Arr. Fr. 91 J.
    • 3 = καρτερικός, steadfast, patient, πρὸς πάντα X. Cyr. 1.6.25; obstinate, -ώτατος ἀνθρώπων πρὸς τὸ ἀπιστεῖν Pl. Phd. 77a; κ. πρὸς τὸ λέγειν mighty in disputation, Id. Tht. 169b.
    • 4 of things, mighty, potent, ὅρκος Il. 19.108; κ. ἔργα deeds of might, 5.872; κ. ἕλκος severe, 16.517; κ. μάχη strongly contested, sharp, severe, Hdt. 1.76, Th. 4.43; ναυμαχίη Hdt. 8.12; ἀγών Plb. 1.27.11; ἀλαλά, μέριμναι, Pi. I. 7(6).10, 8(7).13; λίθος Id. O. 1.58, E. Fr. 1044; κτύπος A. Pr. 923; -ώτατον βέλος Pi. O. 1.112; τὸ κ. force, violence, A. Supp. 612; but τόλμης εἶμι πρὸς τὸ κ. the utmost verge of . ., E. Med. 394; κατὰ τὸ κ. in Adv. sense, Hdt. 1.212, 3.65, Ar. Ach. 622, etc.; πρὸς τὸ κ. A. Pr. 214: abs., τὸ κ. Theoc. 1.41.
    • 5 of place, strong, Hdt. 9.9, Th. 4.3; τὸ -ώτατον τοῦ χωρίου Id. 5.10; λόφος κ. Id. 4.131.
    • 6 = κύριος, fixed, determined, τοῦτο κ. εἶναι SIG 45.22 (Halic., V B.C.).
  • II Adv. -ρῶς strongly, violently, LXX 4 Ma. 15.31, Arr. An. 2.23.7, Luc. Somn. 6; κ. ὑπνοῦσθαι to sleep sound, Hdt. 3.69.
  • • 2 resolutely, Ach.Tat. 8.17; κ. ὑπόμενε Luc. Prom. 21.

καρτερός, = κρατερός, was zu vgl., stark, gewaltig, mutig, tapfer ; Beiwort der Helden, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν, von Hektor, Il. 13.316, vgl. 1.178 ; c. inf., ὃς μάλα καρτερός ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν 13.483 ; ἐν πολέμῳ 9.53 ; φάλαγγες Il. 5.592 ; von Sachen, καρτερὰ ἔργα, Gewalttaten, 5.872 ; ὅρκος, gewaltiger, festbindender Schwur, 19.108, Od. 4.253 ; ἕλκος, starke, schwere Wunde, Il. 16.517. – Von Helden auch Pind. Ol. 13.81, N. 7.26 ; ἀλαλά I. 6.10 ; ὅρκος P. 4.166 ; λίθος, der gewaltige Stein, Ol. 1.57 ; μέριμνα I. 7.13 ; εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ Aesch. Spt. 500 ; καρτερὰ φρονήματα, der gewaltige, trotzige Mut, Prom. 207 ; καὶ γὰρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα τιμαῖς ὑπείκει, selbst das Gewaltige, Mächtige weicht den höheren Ehren, Soph. Aj. 635. – In Prosa oft mit πρός, z.B. καρτερὸς πρὸς τὸ λέγειν Plat. Theaet. 169b ; καρτερώτατος ἀνθρώπων ἐστὶ πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις, er ist der hartnäckigste, Phaed. 77a ; καρτερὸς πρὸς πάντα Xen. Cyr. 1.6.25 ; ἐν πολέμοις Luc. D.Mort. 24.1 ; καὶ ἐρρωμένος Tox. 10. – Bes. auch τινός, einer Sache mächtig, Herr u. Meister davon, herrschend, vgl. Od. 15.553 ὑμετέρου δʼ οὐκ ἔστι γένος βασιλεύτερον ἄλλο ἐν δήμῳ Ἰθάκης, ἀλλʼ ὑμεῖς καρτεροὶ αἰεί ; Theocr. 15.94, u. bes. in sp. Prosa, wie Arr. An. 7.11.5 Dion.Hal. 5.8. – Uebh. stark, fest, dauerhaft, haltbar ; τεῖχος Her. 9.9 ; Xen. Hell. 7.4.22 ; χωρίον Thuc. 5.65 ; Sp.; μάχη, heftige, gewaltige Schlacht, Her. 1.76, 8.12, wie Sp., z.B. Plut. Alc. 31. – Τὸ καρτερόν, substantivisch, σθένει κατὰ τὸ καρτερὸν ἀνασώσασθαι τὴν ἀρχήν, durch Mut u. Gewalt, Her. 3.65, vgl. 1.212 ; οὐ κατʼ ἰσχύν, οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν, δόλῳ δέ Aesch. Prom. 212 ; καὶ ναυσὶ καὶ πεζοῖσι κατὰ τὸ κ. Ar. Ach. 597, wie Plat. Symp. 217c ; Sp.; τόλμης εἶμι πρὸς τὸ καρτερόν, zum gewalttigen Wagestück, Eur. Med. 394.
• Adv. καρτερῶς , bes. Sp., καὶ βιαίως Luc. somn. 6.

καρτερός

-ή, -όν

[κάρτος. Cf. κρατερός.]

• • 1

    Strong, mighty, powerful, stout, staunch: πολέμῳ ἔνι κ. ἐσσι Il. 9.53. Cf. Il. 1.178, 280, Il. 5.410, 592, 645, 806, Il. 13.124, 127, 316: κ. ἀνήρ Od. 4.242, 271, Od. 20.393. Cf. Od. 8.139, Od. 22.13.

    With infin. indicating that in which stoutness is displayed: κ. μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν Il. 13.483.

  • 2

    Powerful, influential: ὑμεῖς καρτεροὶ αἰεί Od. 15.534. Cf. Od. 14.116.

  • 3

    Violent, of violence: ἔργα Il. 5.757, 872.

  • 4

    Of a wound, deep-struck Il. 16.517, 523.

  • 5

    Of an oath; mighty, potent Il. 19.108, 127: Od. 4.253, Od. 10.381, Od. 12.298, Od. 18.55.

καρτερός

• 1mighty, powerful of persons, ὁ καρτερὸς ὁρμαίνων ἕλε Βελλεροφόντας O. 13.84 καρτερὸν ἄνδρα Jason P. 4.239 [καρτερὸς (codd.: κραταιὸς Er. Schmid) N. 4.25] ὁ καρτερὸς Αἴας N. 7.26 of things, πατὴρ ὕπερ κρέμασε καρτερὸν αὐτῷ λίθον O. 1.57 ἐμοὶ μὲν ὦν Μοῖσα καρτερώτατον βέλος ἀλκᾷ τρέφει O. 1.112 “καρτερὸς ὅρκος ἄμμιν ἔστω Ζεὺς” P. 4.166 ἢ ὅτε καρτερᾶς Ἄδραστον ἐξ ἀλαλᾶς ἄμπεμψας I. 7.10 ἀλλʼ ἐμοὶ δεῖμα μὲν παροιχόμενον καρτερὰν ἔπαυσε μέριμναν (καρτερᾶν μεριμνᾶν coni. Bergk) I. 8.12

καρτερός : see κρατερός.

καρτερός, ά, όν κάρτος = κρατερός

• • Istrong, staunch, stout, sturdy; c. inf., καρτερὸς ἐναίρειν strong to kill, Il.; τὰ καρτερώτατα the strongest, Soph.
  • • 2c. gen. possessed of a thing, lord or master of it, Theogn., Theocr.
    • 3like καρτερικός, steadfast, patient, πρὸς πάντα Xen.: obstinate, Plat.
    • 4of things, strong, mighty, potent, ὅρκος Il.; κ. ἔργα deeds of might, Il.; κ. μάχη strongly contested, desperate, Hdt., Thuc.; —τὸ καρτερόν, τόλμης τὸ κ. the extremity of daring, Eur.:— κατὰ τὸ καρτερόν by force, Hdt., Ar., etc.; so, πρὸς τὸ καρτερόν Aesch.; τὸ καρτερόν, absol., Theocr.
    • 5of place, like ὀχυρός, strong, Thuc.; τὸ καρτερώτερον τοῦ χωρίου Thuc.
  • IIadv. -ρῶς, strongly, etc., κ. ὑπνοῦσθαι to sleep soundly, Hdt.
  • IIIthe common comp. and Sup. are κρείσσων and κράτιστος (qq. v.): but the regular forms καρτερώτερος, -ώτατος, occur now and then, Pind., Attic