κατατίθημι

κατατίθημι, fut. -θήσω: Hom. freq. uses the Ep. aor. forms, Act. κάτθεμεν, κάτθετε, κάτθεσαν, inf. κατθέμεν (Dor. κατθέμειν prob. in Epich. 71, Aeol. κά(θ)θηκε Schwyzer 647a (Naucratis, vi B.C.)), Med. κατθέμεθα, κατθέσθην, κατθέμενοι (sg. κάτθετο A.R. 3.867); also καταθείομεν, aor. subj. for καταθῶμεν, Od. 21.264; καταθείομαι, aor. subj. Med. for καταθῶμαι, Il. 22.111, Od. 19.17:—

• place, put, lay down, folld. by various Preps., κ. ἄρνας ἐπὶ χθονός Il. 3.293; κόρυθʼ ἐπὶ χθονί 6.473; κ. τινὰ ἐν Λυκίης δήμῳ or εἰς Ἰθάκην, set him down in . ., 16.683, Od. 16.230; τινὰ ἐν λεχέεσσι Il. 18.233; τεύχεʼ ἐς θάλαμον Od. 24.166; ἐς μέγαρον ἐπὶ θρόνου 20.96; κλισίην τινὶ παρὰ πυρί 19.55; τι ὑπὸ ζυγά 13.20; τι ἐκ καπνοῦ take down out of the smoke, 16.288, 19.7.
• • • 2 put down, offer as a prize, ἄπυρον κατέθηκε λέβητα Il. 23.267, cf. 885 (tm.); κ. ἄεθλα Od. 24.91; but κ. ἄεθλον ordain a contest, 19.572; εἰς τὴν ἀγορὰν γράμματα κ. set up as a public notice, Pl. Lg. 946d; so also κ. τι ἐς μέσον put it down in the midst, i.e. for common use, E. Cyc. 547, cf. Ar. Ec. 602; οὐσίαν, χρήματα κ., ib. 855, 871; τὰ ὅπλα εἰς τὸ μέσον X. Cyr. 2.1.14; but ἐς μέσον Πέρσῃσι κ. τὰ πρήγματα communicate power to them, give them a common share of it, Hdt. 3.80; ἐς μέσον Κῴοισι κ. τὴν ἀρχήν Id. 7.164; τὸ αὑτῶν ἔργον ἅπασι κοινὸν κ. Pl. R. 369e; κ. εἰς τὸ μέσον or εἰς τὸ κοινόν, propose for common discussion, Id. Phlb. 14b, Cra. 384c.
    • 3 put down as payment, pay down, Hdt. 9.120, Ar. Ra. 176, Nu. 246, Th. 1.27, Pl. Prt. 314b, Lg. 921d, etc.; τέλη Antipho 5.77; μετοίκιον Lys. 31.9; τὸ ὄφλημα D. 21.99, cf. 151; τὰς συμβολάς Antiph. 26.8; put down as paid (in accounts), X. Oec. 9.8; τί . . τουτοινὶ καταθῶ σοι . .; what shall I pay you for these? Ar. Pax 1214: generally, pay, perform what one has promised, νικῶντί γε χάριν κ. Pi. N. 7.76; ἃ δʼ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις; S. OC 227 (anap.):—also in Med., v. infr. II.7.
    • • b dedicate, Schwyzer 647a (Naucratis, vi B.C.), 682 (2) (Cypr.), al.
    • 4 deposit, παρακαταθήκην ἐς . . Hdt. 5.92.ηʹ; ἐνέχυρα IG 5(2).344.18 (Orchom. Arc., iii B.C.):— in this sense usu. in Med., cf. II.4.
    • • b mortgage, Leg.Gort. 6.19, Test.Epict. 2.13, etc.
    • 5 deposit in the tomb, bury, v.l. in Ev.Marc. 15.46.
    • 6 sow seed, POxy. 1031.17 (iii A.D.).
    • 7 κ. ὁδόν lay down, make a road, Pi. P. 5.90.
    • 8 dish up, serve, Epich. 71.
    • 9 in late form κατατίθω, consign, ἀγγέλοις καταχθονίοις Tab.Defix.Aud. 75.1.
  • II Med., lay down from oneself, put off, lay aside, esp. of arms, τεύχεα . ., τὰ μὲν κατέθεντʼ ἐπὶ γαίῃ Il. 3.114, cf. Od. 22.141 (hence, comically, θυμὸν κατάθου παρὰ τὴν ὀργὴν ὥσπερ ὁπλίτης Ar. Av. 401); χλαίνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμούς Od. 17.86; ζώναν καταθηκαμένα, of a maiden, Pi. O. 6.39; θοἰμάτιον, etc., Ar. Pl. 926, etc.; τὴν χλαμύδα (of the ἔφηβος) prob. in Philem. 34; τὴν μοναρχίαν lay down, Plu. Fab. 9.
  • • 2 metaph., put an end to, settle, τὸν πόλεμον Th. 1.121, Lys. 33.6, D. 19.264:—Pass., ξυμφορᾶς μετρίως κατατιθεμένης being arranged on tolerable terms, Th. 4.20.
    • • b put aside, leave out of the question, τοὺς ποιητάς Pl. Prt. 348a, cf. Ti. 59c, Democr. 3; κ. ἐν ἀμελείᾳ treat negligently, X. Mem. 1.4.15.
    • 3 lay down in a place; of the dead, bury, Od. 24.190; κ. πηδάλιον ὑπὲρ καπνοῦ Hes. Op. 45; τὰς μαχαίρας ἐνθαδί Ar. Eq. 489; [τὰ στρώματα] Id. Ra. 166; ὤμοισι κατʼ ἄμβροτα θήκατο τεύχη on oneʼs shoulders, Q.S. 12.303; put on shore, disembark, Luc. Alex. 57; ποῖ δὴ ἡμᾶς ὁ ἀνὴρ -θήσεται; Plu. Caes. 37: metaph., πολλὰ αἱ μακραὶ ἁμέραι κατέθεντο λύπας ἐγγυτέρω have brought them nearer . ., S. OC 1216 (lyr.).
    • 4 deposit for oneself, lay by, lay up in store (v. supr. Ι.4), [γαστέρας] ἐπὶ δόρπῳ for supper, Od. 18.45; ἔντεα ἐς θάλαμον 19.17; ὅπλα εἰς τὰς ἄκρας X. Cyr. 7.5.34; βίον Hes. Op. 601; σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ ib. 361; καρποὺς ἐς φορβήν Hdt. 1.202; παραθήκην Id. 6.73; χρήματα Antipho Soph. 54; θησαυρὸν παισί Thgn. 409; θησαυροὺς ἐν οἴκῳ X. Cyr. 8.2.15; μυρίους δαρεικοὺς εἰς τὸ ἴδιον ἐμοί Id. An. 1.3.3; [σῖτον] hoard it up in hope of high prices, Lys. 22.9.
    • • b metaph., κλέος lay up store of glory, Hdt. 7.220, 9.78, Pl. Smp. 208c; ἀΐδιον δόξαν κ. Th. 4.87; κ. ἀποστροφήν τινι X. An. 7.6.34: freq. χάριτα or χάριν κατατίθεσθαι τινι or πρός τινα, lay up a store of gratitude or favour, Hdt. 6.41, 7.178, Antipho 5.61, Th. 1.33, D. 59.21, etc.; εὐεργεσίαν κ. ἐς βασιλέα Th. 1.128 (so in Pass., μεγάλων μοι κατατεθεισῶν ἐς αὐτὸν εὐεργεσιῶν Hdn. 3.6.2, cf. 1.4.3); also ἔχθραν καταθέσθαι πρὸς ἐκείνους ὑπὲρ αὐτῶν Lys. 2.22; κατέθετο μῖσος διπλάσιον τῆς οὐσίας Men. 626; but κ. ὀργὴν εἴς τινας vent oneʼs fury upon . ., X. Cyn. 10.8.
    • 5 deposit in a place of safety, τοὺς πρέσβεις κατέθεντο εἰς Αἴγιναν Th. 3.72; τὴν λείαν ἐς τοὺς Βιθυνούς X. HG 1.3.2; κ. εἰς τὸ οἴκημα D. 56.4; οἴκαδε Pl. Prt. 314a; διαθήκην παρά τινι Is. 6.27; φιλίαν παρὰ θεούς X. An. 2.5.8; [Διόνυσον] ἐν Δρακάνῳ Theoc. 26.34:—Pass., of prisoners, ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ κατατεθῶσιν Lex ap. D. 24.63, cf. D.C. 58.1.
    • 6 lay up in memory or as a memorial, χρὴ . . γνώμην ταύτην (ταύτῃ Bgk.) καταθέσθαι Thgn. 717; μνημεῖον παρά τινι Pl. Tht. 209c; κ. εἰς μνήμην record, register, Id. Lg. 858d; κ. τι ἐς βιβλίον D. 61.2; γνώμην -θέσθαι εἰς μέσον D.H. Rh. 9.4.
    • 7 pay (cf. I.3), ἐκφόριον BGU 1059.22 (i B.C.), cf. PTeb. 329.7 (ii A.D.), etc.
    • • b employ, spend, τὴν ἀκμὴν . . πρὸς τί κατατιθέμενος on what he is employing the prime of life, Apollod.Com. 13.4; τὸν βίον εἴς τι Phld. Rh. 1.244 S.; κ. τὴν σχολὴν εἰς καλόν τι employ oneʼs leisure in . ., Plu. Sanit. 2.135d; τὴν τοῦ λέγειν δύναμιν εἰς τὴν τῶν ἀδικουμένων βοήθειαν D.S. 9.13; σπουδὴν-τιθέμενοι Polystr. p.19 W.
    • 8 impose, ὄνομα Parm. 19.3, cf. 8.39; but μορφὰς κατέθεντο δύο γνώμας ὀνομάζειν recorded their decision, decided to name, ib. 53.
    • 9 in Law, depose, aver, ἐν ὑπομνήμασι PLips. 35.16 (iv A.D.), cf. Cod.Just. 1.5.16.1, etc.
    • • b = συγκατατίθεμαι, Eust. 1261.19.
      • c make a testamentary disposition, κ. διαθηκιμαίαν βούλησιν PMasp. 151.43, al. (vi A.D.).—Freq. in Hom. and familiar Att.; rare in Trag.

κατατίθημι, (τίθημι),
1) niederlegen, -setzen, -stellen, hinsetzen, hinstellen ; τόξον ἐδέξατο καὶ κατέθηκεν Od. 21.82 ; τὸ μὲν (τόξον) εὖ κατέθηκε ποτὶ γαίῃ ἀγκλίνας Il. 4.112 ; τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονός 3.293 ; ἐπὶ χθονί 6.473 ; ἐν ψαμάθῳ Od. 13.119 ; κάτθεσαν εἰς Ἰθάκην, ans Land setzen, 16.230 ; ἐς μυχὸν ὑψηλοῦ θαλάμου καταθεῖναι 285 ; χρὴ τεύχεʼ Ἀρήϊα κατθέμεν εἴ 19.4 ; κλισίην τινὶ παρὰ πυρί ib. 55 ; χλαῖναν ἐς μέγαρον ἐπὶ θρόνου 20.96 ; κάτθες τὸν κρατῆρα εἰς μέσον Eur. Cycl. 544 ; καταθεὶς τὰ ὅπλα εἰς τὸ μέσον Xen. Cyr. 2.1.14 ; oft Ar.; Geld niederlegen, Eccl. 603 ; εἰς τὴν ἀγορὰν γράμματα καταθέντες Plat. Legg. XII.946d, zur öffentlichen Bekanntmachung ; als Kampfpreis aussetzen, ἄπυρον κατέθηκε λέβητα Il. 23.267 ; ἄεθλα Od. 24.91 ; εἰς τὸ μέσον, einen Satz zum Disputieren aufstellen, Plat. Phileb. 14b, vgl. Cratyl. 384c. – Ins Gefängnis werfen, ὁπόσοι νῦν εἰσὶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἢ τὸ λοιπὸν κατατεθῶσιν Dem. 24.63, im Gesetz, wie Sp., z.B. DC. 58.1.
2) Geld erlegen, bar bezahlen, eine Schuld abtragen ; εἰ μὴ καταθήσεις δύο δραχμὰς μὴ διαλέγου Ar. Ran. 176, öfter ; δέκα τάλαντα τῷ θεῷ Her. 9.120 ; τέλη Antiph. 5.77, die Abgaben erlegen ; τῇ δραχμῇ ἐπωβελίαν κατατιθέτω, als Zins, Plat. Legg. XI.921d ; τὴν τιμήν Prot. 314b ; Dem. 24.2 ; μετοίκιον Lys. 31.9 ; μηδὲν αὐτῶν καταθείς, ohne Etwas für sie zu bezahlen, Xen. Cyr. 3.1.37. – Sein Versprechen erfüllen, ἃ δʼ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις Soph. O.C. 227 ; χάριν τῷ νικῶντι καταθέμεν Pind. N. 7.76.
3) hingeben ; ἐς μέσον Πέρσῃσι καταθεῖναι τὰ πρήγματα, so daß Alle an der Verwaltung Teil nehmen, Her. 3.80 ; vgl. 7.164 ; τὸ αὑτοῦ ἔργον ἅπασι κοινόν, zum Gemeingut Aller machen, Plat. Rep. II.369e ; – εὐεργεσίας εἴς τινα, Wohltaten erweisen, Hdn. 3.6.6 ; σπουδὴν πρός τινα, 1.4.7 ; – εὐθύτομον κατέθηκεν ὁδόν, machte ihn gerade, Pind. P. 5.90.
Med. a) von sich ablegen, niederlegen ; τεύχεα κατέθεντʼ ἐπὶ γαίῃ Il. 3.114, wie καταθέμενοι τὰ ὅπλα, ihre Waffen von sich ablegend, Hdn. 8.6.3 ; χλαίνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμούς, die Kleider ablegen, Od. 17.86 ; von Toten, sie beisetzen, bestatten, 24.190 ; ζώναν καταθηκαμένα Pind. Ol. 6.39 ; θοἰμάτιον, τὰ στρώματα, Ar. Eccl. 512, Ran. 166 ; übertr., θυμὸν κατάθου, lege den Zorn ab, Av. 401 ; πόλεμον, beilegen, Thuc. 1.121, wie Dem. 19.264 ; – in Gewahrsam bringen, τοὺς πρέσβεις συλλαβόντες κατέθεντο εἰς αἴγιναν Thuc. 3.72 ; εἰς τὸ οἴκημα Dem. 56.4 ; Sp., wie DC. 37.36. – Ein Amt niederlegen, Plut. Fab. 9 ; τοὺς ποιητάς, sie aufgeben, außer Acht lassen, Plat. Prot. 348a ; λόγους Tim. 59d ; – ἐν ἀμελείᾳ κατατίθενται Xen. Mem. 1.4.15, sich nicht um Einen bekümmern.
   b) für sich zurücklegen, aufbewahren, aufheben ; ἐπὶ δόρπῳ, zur Abendmahlzeit, Od. 18.45 ; Hes. O. 599 ; τὴν λείαν ἅπασαν κατέθεντο εἰς Βιθυνούς Xen. Hell. 1.3.2 ; θησαυροὺς ἐν οἴκῳ Cyr. 8.2.15 ; aufspeichern, Lys. 22.9 ; διαθήκην παρά τινι Isae. 5.1. Uebertr., δοκέοντες χάριτα μεγάλην καταθήσεσθαι Her. 6.41, sich Dank bei Einem verdienen, sich Ansprüche auf Dank begründen ; vgl. Plat. Crat. 391b ; Thuc. 1.32, der auch εὐεργεσίαν καταθέσθαι so sagt, 1.128 ; χάριν, καταθήσεσθαι πρός τινα Dem. 59.21 ; χάριν ἀνδρὶ ἀγαθῷ καταθέσθαι Xen. Cyr. 8.3.26 ; Sp. – Aehnlich ἔχθραν πρός τινα καταθέσθαι, sich Jemandes Feindschaft zuzichen, Lys. 2.22 ; Plut. Dem. 12. – Κλέος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι, sich erwerben, Plat. Symp. 208c ; vgl. Her. 7.220 Thuc. 4.87. – Schriftlich aufzeichnen, Plat. Legg. IX.858d ; τὴν γνώμην εἰς μέσον, öffentlich hinstellen, Dem. rhet. 4 p. 327.14.
   c) sich eine Stellung, ein Verhältnis zu Einem geben, Sp.; ἐς τὸ ἴδιον, dem δαπανάω entsprechend, für sich anwenden, Xen. An. 1.3.3. – Καταθείομαι ist ep. conj. statt κατάθωμαι, Il. 22.111 ; häufig sind die ep. Formen κάτθεσαν, κατθέμεν u. ähnliche.

†κατατίθημι

[κατα- 1.]

Fut. καταθήσω Od. 19.572.

3 sing. -ει Od. 16.45.

Aor. κατέθηκα Od. 9.329, Od. 16.288, Od. 19.7.

3 sing. -ε Il. 3.293, 425, Il. 4.112, Il. 6.473, Il. 23.267 : Od. 6.75, Od. 9.247, Od. 13.20, 370, Od. 17.333, 356, Od. 19.100, Od. 20.96, Od. 21.82, Od. 22.340, Od. 24.91, 166.

3 pl. -αν Il. 24.271.

1 pl. contr. aor. κάτθεμεν Od. 24.44.

3 pl. κάτθεσαν Il. 16.683, Il. 18.233, Il. 23.139 : Od. 2.415, Od. 13.135, 284, Od. 16.230, Od. 19.55.

1 pl. subj. καταθείομεν Od. 21.264.

Contr. imp. pl. κάτθετε Od. 19.317, Od. 21.260.

Pple. καταθείς Od. 20.259.

Nom. dual masc. καταθέντε Il. 23.381.

Infin. καταθεῖναι Od. 16.285.

Contr. κατθέμεν Od. 19.4.

Mid. 3 dual contr. aor. κατθέσθην Od. 22.141.

1 pl. κατθέμεθα Od. 18.45.

3 pl. κατέθεντο Il. 3.114 : Od. 13.72, Od. 17.86, 179, Od. 20.249.

Subj. καταθείομαι Il. 22.111 : Od. 19.17.

Contr. nom. pl. masc. pple. κατθέμενοι Od. 24.190.

Infin. καταθέσθαι Od. 19.20.

• • 1

    To set down, set, lay, put, deposit, in a specified or indicated place or position : ἄρνας ἐπὶ χθονός Il. 3.293, τῇ δίφρον κατέθηκεν 425. Cf. Il. 4.112, Il. 6.473, Il. 16.683, Il. 18.233, Il. 23.139, 381, Il. 24.271 : πάντʼ ἐπὶ νηΐ Od. 2.415. Cf. Od. 6.75, Od. 9.247, 329, Od. 13.20, 135, 284, Od. 16.45, 230, Od. 17.333, 356, Od. 19.55, 100, 317, Od. 20.96, 259, Od. 21.82, Od. 22.340, Od. 24.44.

    In mid. Il. 3.114 : Od. 13.72.

    In mid., to lay out (a corpse) for funeral rites : οἵ κε κατθέμενοι γοάοιεν Od. 24.190.

  • 2

    To set down or propose as a prize Il. 23.267 : Od. 24.91.

    To set down (the material for a contest) : ἄεθλον Od. 19.572.

  • 3

    To put down, lay aside : κάτθετε [τόξα] Od. 21.260. Cf. Od. 21.264.

    In mid. Il. 22.111 : Od. 17.86 = 179= Od. 20.249.

  • 4

    To set aside for some purpose.

    In mid. : γαστέρες αἰγῶν, τὰς ἐπὶ δόρπῳ κατθέμεθα Od. 18.45.

  • 5

    To put or stow away : τεύχεα ἐς μυχὸν θαλάμου Od. 16.285. Cf. Od. 13.370, Od. 16.288= Od. 19.7, Od. 19.4, Od. 24.166.

    In mid. Od. 19.17, 20, Od. 22.141.

κατατίθημι

• • a lay down med. ἁ δὲ φοινικόκροκον ζώναν καταθηκᾰμένα κάλπιδά τʼ ἀργυρέαν λόχμας ὑπὸ κυανέας τίκτε θεόφρονα κοῦρον O. 6.39 act., of building roads, εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς ἔμμεν ἱππόκροτον σκυρωτὰν ὁδόν P. 5.90
  • b pay down νικῶντί γε χάριν οὐ τραχύς εἰμι καταθέμεν (v. Schadewaldt, 62) N. 7.76

κατατίθημι , fut. -θήσω, aor. κατέθηκα, pl. κάτθεμεν, κάτθεσαν, imp. κάτθετε, subj. καταθείομεν, inf. -θεῖναι, κατθέμεν, part. du. καταθέντε, mid. aor. 2 κατθέμεθα, κατθέσθην, subj. καταθείομαι, part. κατθέμενοι: put or lay down, put away, mid., for oneself; of setting one ashore or at any other place of destination, Od. 16.230, Il. 16.683; spreading a bed, Od. 19.317; proposing as a prize in a contest, Il. 23.267; laying the dead on the bier, Od. 24.190, 44; depositing things for safe keeping, etc.

κατατίθημι fut. -θήσω aor2 κατ-έθην Epic form pl. κάτ-θεμεν Epic form pl. κάτ-θετε Epic form pl. κάτ-θεσαν inf. κατ-θέμεν 1st pl. subj. κατα-θείομεν 1st pl. subj. κατα-θείομεν for κατα-θῶμεν Mid. κατ-θέμεθα, κατ-θέσθην subj Epic . καταθείομαι subj Epic . καταθείομαι subj. for καταθῶμαι part. κατ-θέμενος

• • Ito place, put, or lay down, Hom.
  • • 2to propose as a prize, Hom.; κ. ἄεθλον to propose a contest, Od.; κ. τι ἐς μέσον to put it down in the midst, i. e. for common use, Eur.; but, ἐς μέσον Πέρσῃσι κ. τὰ πρήγματα to communicate power to them, give them a common share of it, Hdt.
    • 3to put down as payment, pay down, Hdt., Ar., etc.:— to redeem a promise, ἃ δʼ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις; Soph.
    • 4to lay up, lay by, Theogn., Hdt.; so in Mid., v. infr. II. 4.
  • IIMid. to lay down from oneself, put off, lay aside, Lat. deponere, of arms or clothes, Hom., etc.
  • • 2metaph. to put an end to, arrange, settle, τὸν πόλεμον Thuc.
    • • bto put aside, treat negligently, Xen.
    • 3to lay down in a place, Hes., etc.: of the dead, to bury, Od.
    • 4to deposit for oneself, lay up in store (v. supr. I. 4), Od., etc.: —metaph., κατατίθεσθαι κλέος to lay up store of glory, Hdt.; χάριτα or χάριν κατατίθεσθαί τινι or πρός τινα to lay up a store of gratitude or favour, Lat. collocare gratiam apud aliquem, Hdt., etc.; so, εὐεργεσίαν κ. Thuc., etc.
    • 5to deposit in a place of safety, Thuc., Xen.
    • 6to lay up in memory or as a memorial, Theogn., Plat.