καταλαλέω
καταλαλέω, to talk loudly, to blab
Could not find καταλαλούντων in Logeion dictionaries.
καταλαλούντων present active imperative 3rd plural, present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural of καταλαλέω
καταλᾰλ-έω, pf. -λελάληκα A.D. Synt. 323.7:—
- talk, babble loudly, τοῖς θύραζε ταῦτα κ. Ar. Ra. 752; τινος before another, Luc. Asin. 12.
- II talk down, rail at, ἡμᾶς IG 9(2).338.6 (Thess.); τινὰ πρὸς πάντας Plb. 3.90.6; τὸ δόγμα Id. 18.45.1; τινος D.S. 11.44; ὑμῶν ὡς κακοποιῶν 1 Ep.Pet. 2.12; τινὸς ψευδῆ LXX Ho. 7.13; κατά τινος ib. Ps. 49(50).20:—Pass., ἐπί τινι Plb. 27.13.2; to be outdone in speech, ὑπʼ ἰδιωτῶν Phld. Rh. 1.343 S.
- 2 weary by talking, gloss on καταγλωττίζειν, Phryn. PS p.79 B.
- 3 simply, interview, address a person, PHib. 1.151 (iii B. C.).
καταλαλέω-ῶ [λᾰ]
1 parler contre : τινα, Pol. 3, 90, 6 ; τι, Pol. 18, 28, 1 ; τινος, DS. 11, 44 ; Spt. Ps. 77, 22, etc. NT. 1 Petr. 2, 12 ; κατά τινος, Spt. Ps. 49, 21, etc. contre qqn ou qqe ch., déblatérer contre, blâmer ||
2 parler devant : τινος, Luc. As. 12, qqn ||
3 dénoncer, rapporter : τινί τι, Ar. Ran. 752, qqe ch. à qqn ||
4 accabler ou fatiguer de son bavardage, Phryn. (Bkk. 46).
Étym. κατάλαλος.
1. doorkletsen, verklappen:
2. belasteren, kwaadspreken van,
καταλαλέω, ausschwatzen, ausplaudern, τοῖς θύραζε ταῦτα Ar. Ran. 752 ; – gegen Einen sprechen, ihn beschuldigen, verläumden, τινὰ πρὸς πάντας ὡς ἀγεννῶς χρώμενον τοῖς πράγμασι Pol. 3.90.6. – Pass., Pol. 27.12.2 ; τοῦ Παυσανίου τῆς βαρύτητος DS. 11.44 ; LXX anklagen, auch κατά τινος u. κατά τινα. – Durch Geschwätz Einem lästig fallen, B.A. 46.12.
καταλαλέω
fut. ήσω
- to talk loudly, to blab, Ar.