καταφθατέομαι
καταφθατέομαι, to take first possession of
Could not find καταφθατουμένη in Logeion dictionaries.
καταφθατουμένη present middle participle feminine nominative singular, present middle participle feminine vocative singular of καταφθατέομαι
καταφθᾰτέομαι, (φθάνω)
- take first possession of, γῆν καταφθατουμένη A. Eu. 398; cf. καταφ<θ>ατουμένη· κατακτωμένη, Hsch.[-όομαι in print ed. but see s.v. φθατέω]
καταφθατέομαι-οῦμαι (seul. part. prés. pass.) [θᾰ] occuper d’avance, Eschl. Eum. 398.
Étym. καταφθάνω.
καταφθατέομαι, darüber hineilen (φθάνω); γῆν καταφθατουμένη Aesch. Eum. 376, nach Emend. für βοὴν τὴν καταφθατουμένην, was der Schol. καταφθάνουσαν erkl.
καταφθατέομαι
φθάνω
- to take first possession of, γῆν καταφθατουμένη Aesch.