κατοδύρομαι
κατοδύρομαι, deplore
Could not find κατοδυρόμενος in Logeion dictionaries.
κατοδυρόμενος present middle-passive participle masculine nominative singular of κατοδύρομαι
κατοδύρομαι [ῡ],
- deplore, τὸ ζῆν Pl. Ax. 367d; τὴν ἑαυτοῦ τύχην D.S. 13.58; ταυτὶ -όμενος X.Eph. 5.1, cf. Parth. 26.4:—Pass., to be mourned, Arch.Pap. 1.220 (Ptol.).
κατ·οδύρομαι [ῡ] déplorer, se lamenter vivement : τι, Plat. Ax. 367d ; DS. 13, 58 ; περί τινος, DS. 20, 40, sur qqe ch.
κατοδύρομαι, med., sehr beklagen ; Plat. Ax. 367d ; τὴν τύχην DS. 13.58 ; περί τινος 20.40.