κατοικτίζω
κατοικτίζω, to bewail oneself, utter lamentations
Could not find κατοικτιζόμενος in Logeion dictionaries.
κατοικτιζόμενος present middle-passive participle masculine nominative singular of κατοικτίζω
κατοικτ-ίζω, Att. fut. -ιῶ A. Supp. 903:
- = foreg., c. acc. rei, πόνους S. OC 384, etc.; λακὶς χιτῶνος ἔργον (i.e. χιτῶνα) οὐ κατοικτιεῖ A. l.c.:—Med., bewail oneself, utter lamentations, Hdt. 2.121.γʹ, 3.156, A. Eu. 121 (prob.); τί κατοικτίζει μάτην; Id. Pr. 36:—aor. Pass. κατῳκτίσθην E. IA 686: c. acc., as in Act., στρατόν A. Pers. 1062 (lyr.).
- II causal, excite pity, ῥήματα . . κατοικτίσαντά πως S. OC 1282.
κατ·οικτίζω (f. ίσω, att. ιῶ)
1 avoir pitié de, acc. Eschl. Eum. 119 ; Soph. O.C. 384, etc. ||
2 exciter la pitié, Soph. O.C. 1282 ||
3 faire prendre en pitié, faire paraître misérable, acc. Eschl. Suppl. 903 ||
Moy. (f. κατοικτιοῦμαι)
1 s’apitoyer sur, acc. Eschl. Pr. 36 ; Eur. I.A. 686 ||
2 se lamenter, Hdt. 2, 121, etc. ||
➳ Pass.-moy. impf. ion. sans augm. κατοικτίζετο, Hdt. 3, 156 ; ao. κατῳκτίσθην, Eur. I.A. 686.
1. act. met acc. medelijden hebben met; causat. medelijden oproepen.
2. med. met
κατοικτίζω, bemitleiden, bedauern ; πάθος Aesch. Eum. 119 ; τοὺς σοὺς πόνους θεοὶ κατοικτιοῦσιν Soph. O.C. 385 ; τὰς ξυμφοράς Eur. Heracl. 153 ; absolut, ῥήματα κατοικτίσαντα, Worte des Mitleids, Soph. O.C. 1284 ; übertr., schonen, λακὶς χιτῶνος ἔργον οὐ κατοικτιεῖ Aesch. Suppl. 880.
Med. = act.; Aesch. Prom. 36 ; κατοίκτισαι στρατόν Pers. 1062. – Aber bei Her. 3.156 = sich beklagen, um Anderer Mitleid zu gewinnen ; so auch κατῳκτίσθην Eur. I.A. 686.
Med. = act.; Aesch. Prom. 36 ; κατοίκτισαι στρατόν Pers. 1062. – Aber bei Her. 3.156 = sich beklagen, um Anderer Mitleid zu gewinnen ; so auch κατῳκτίσθην Eur. I.A. 686.
κατοικτίζω
fut. σω
= κατοικτείρω
- ISoph.:—Mid. to bewail oneself, utter lamentations, Hdt., Aesch.; so in aor1 pass. κατῳκτίσθην, Eur.;—c. acc. rei, as in Act., Aesch.
- IICausal, to excite pity, Soph.