κατοικτίζω
κατοικτίζω, to bewail oneself, utter lamentations
Could not find κατοικτισάμενον in Logeion dictionaries.
κατοικτισάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of κατοικτίζω
κατοικτ-ίζω, Att. fut. -ιῶ A. Supp. 903:
- = foreg., c. acc. rei, πόνους S. OC 384, etc.; λακὶς χιτῶνος ἔργον (i.e. χιτῶνα) οὐ κατοικτιεῖ A. l.c.:—Med., bewail oneself, utter lamentations, Hdt. 2.121.γʹ, 3.156, A. Eu. 121 (prob.); τί κατοικτίζει μάτην; Id. Pr. 36:—aor. Pass. κατῳκτίσθην E. IA 686: c. acc., as in Act., στρατόν A. Pers. 1062 (lyr.).
- II causal, excite pity, ῥήματα . . κατοικτίσαντά πως S. OC 1282.
κατ·οικτίζω (f. ίσω, att. ιῶ)
1 avoir pitié de, acc. Eschl. Eum. 119 ; Soph. O.C. 384, etc. ||
2 exciter la pitié, Soph. O.C. 1282 ||
3 faire prendre en pitié, faire paraître misérable, acc. Eschl. Suppl. 903 ||
Moy. (f. κατοικτιοῦμαι)
1 s’apitoyer sur, acc. Eschl. Pr. 36 ; Eur. I.A. 686 ||
2 se lamenter, Hdt. 2, 121, etc. ||
➳ Pass.-moy. impf. ion. sans augm. κατοικτίζετο, Hdt. 3, 156 ; ao. κατῳκτίσθην, Eur. I.A. 686.
1. act. met acc. medelijden hebben met; causat. medelijden oproepen.
2. med. met
κατοικτίζω, bemitleiden, bedauern ; πάθος Aesch. Eum. 119 ; τοὺς σοὺς πόνους θεοὶ κατοικτιοῦσιν Soph. O.C. 385 ; τὰς ξυμφοράς Eur. Heracl. 153 ; absolut, ῥήματα κατοικτίσαντα, Worte des Mitleids, Soph. O.C. 1284 ; übertr., schonen, λακὶς χιτῶνος ἔργον οὐ κατοικτιεῖ Aesch. Suppl. 880.
Med. = act.; Aesch. Prom. 36 ; κατοίκτισαι στρατόν Pers. 1062. – Aber bei Her. 3.156 = sich beklagen, um Anderer Mitleid zu gewinnen ; so auch κατῳκτίσθην Eur. I.A. 686.
Med. = act.; Aesch. Prom. 36 ; κατοίκτισαι στρατόν Pers. 1062. – Aber bei Her. 3.156 = sich beklagen, um Anderer Mitleid zu gewinnen ; so auch κατῳκτίσθην Eur. I.A. 686.
κατοικτίζω
fut. σω
= κατοικτείρω
- ISoph.:—Mid. to bewail oneself, utter lamentations, Hdt., Aesch.; so in aor1 pass. κατῳκτίσθην, Eur.;—c. acc. rei, as in Act., Aesch.
- IICausal, to excite pity, Soph.