κατόπτης
κατόπτης, a spy, scout
κατόπτ-ης, ου, ὁ,
- = κατοπτήρ I, h.Merc. 372, Hdt. 3.17, 21, etc.
- 2 one who visits or explores, κλιμάτων καὶ ἐθνῶν Vett.Val. 330.15; one who contemplates, οὐρανοῦ Ph. Bybl. ap. Eus. PE 1.10.
- II overseer, κατόπτης δʼ εἴμʼ ἐγὼ τῶν πραγμάτων A. Th. 41; ὦ Ζεῦ διόπτα καὶ κατόπτα Ar. Ach. 435.
- 2 κατόπτας, ὁ, title of an officer in Boeot. towns, IG 7.303.21 (Oropus), 3172.140 (Orchomenus).
κατόπτης, ου (ὁ)
1 qui observe d’en haut, qui contemple, gén. Eschl. Sept. 41 ; en parl. de Zeus, Ar. Ach. 435 ; particul. qui voit qqe ch. de ses yeux, Hh. Merc. 372 ||
2 éclaireur, espion, Eschl. Sept. 369 ; Eur. Rhes. 150, etc. ; Hdt. 3, 17, etc. ||
➳ Voc. κατόπτα, Ar. Ach. 435.
Étym. *κατόπτομαι.
1. spion.
2. ooggetuige, toeschouwer.
κατόπτης, ὁ, = κατοπτήρ ; H.h. Merc. 372 ; στρατοῦ Aesch. Spt. 351 ; Eur. Rhes. 150 ; Her. 3.17, 21. – Ar. Ach. 410 vbdt ὦ Ζεῦ διόπτα καὶ κατόπτα πανταχῇ, der von oben her Alles schaut ; κατόπτης δʼ εἴμʼ ἐγὼ τῶν πραγμάτων, ich sehe, betrachte Alles, Aesch. Spt. 41.
κατόπτης
κατ-όπτης, ου,
ὄψομαι, fut. of ὁράω
- Ia spy, scout, Hhymn., Hdt., Aesch., etc.
- IIan overseer, τῶν πραγμάτων Aesch.