προσορέω
προσορέω, border on
Could not find προσορούντων in Logeion dictionaries.
προσορούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of προσορέω
προσορέω, (ὅρος)
- border on, οἱ προσοροῦντες τῇ Μακεδονίᾳ Θρᾷκες Plb. 10.41.4; τὰ προσοροῦντα [τῇ Χερσονήσῳ] τῆς Εὐρώπης Id. 21.46.9.
προσορέω-ῶ, être limitrophe de, dat. Pol. 10, 41, 4, etc.
Étym. πρόσορος.
προσορέω, angrenzen, τινί, Pol., τοὺς προσοροῦντας τῇ Μακεδονίᾳ Θρᾷκας, 10.41.4, 22.27.9.