προσορέω
προσορέω, border on
Could not find προσοροῦντα in Logeion dictionaries.
προσοροῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of προσορέω
προσορέω, (ὅρος)
- border on, οἱ προσοροῦντες τῇ Μακεδονίᾳ Θρᾷκες Plb. 10.41.4; τὰ προσοροῦντα [τῇ Χερσονήσῳ] τῆς Εὐρώπης Id. 21.46.9.
προσορέω-ῶ, être limitrophe de, dat. Pol. 10, 41, 4, etc.
Étym. πρόσορος.
προσορέω, angrenzen, τινί, Pol., τοὺς προσοροῦντας τῇ Μακεδονίᾳ Θρᾷκας, 10.41.4, 22.27.9.