σθένος

σθένος, εος, τό,

• strength, might, esp. bodily strength, freq. in Il., less freq. in Od.; κάρτεΐ τε σθένεΐ τε Il. 17.329; ἀλκῆς καὶ σθένεος ib. 499; χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει 20.361; ποδῶν χειρῶν τε σ. Pi. N. 10.48; opp. φρήν, ib. 1.26; γνῶμαι πλέον κρατοῦσιν ἢ σθένος χερῶν S. Fr. 939: c. inf., ἐν δὲ σ. ὦρσεν ἑκάστῳ . . πολεμίζειν strength to war, Il. 2.451; σ. ποιεῖν εὖ φερέγγυον A. Eu. 87; σ. ὥστε καθελεῖν E. Supp. 66 (lyr.): less freq. of the force of things, as of a stream, Il. 17.751; σ. ἀελίου Pi. P. 4.144; [ἄρουραι] σθένος ἔμαρψαν Id. N. 6.11: σθένει by force, S. OC 842 (lyr.), E. Ba. 953; λόγῳ τε καὶ σθένει both by right and might, S. OC 68; ὑπὸ σθένους E. Ba. 1127; παντὶ σθένει with all oneʼs might, freq. in treaties, SIG 122.6, al., Foed. ap. Th. 5.23, Pl. Lg. 646a—the only phrase in which early prose writers use the word (cf. infr. III); found in LXX, Jb. 4.10, al.
• • • 2 later, generally, strength, might, power, moral as well as physical, ἀνάγκης A. Pr. 105; τῆς ἀληθείας S. OT 369; ἀγγέλων σ. their might or authority, A. Ch. 849: c. gen. obj., ἀγωνίας σ. strength for conflict, Pi. P. 5.113 (s.v.l., -ίαις Bgk.); εἰ σ. λάβοιμι if I should gain strength enough, S. El. 333, cf. 348, etc.
  • II a force of men, Il. 18.274; ἐπελθὼν οὐκ ἐλάσσονι σ. S. Aj. 438: but in both places sense I.1 is more prob.
  • • 2 metaph., quantity, profusion, σ. πλούτου Pi. I. 3.2; ὕδατος, νιφετοῦ, Id. O. 9.51, Fr. 107.11.
  • III periphr., like βίη, ἴς, μένος, σ. Ἰδομενῆος, Ὠρίωνος, Ὠαρίωνος, etc., for Idomeneus, Orion, etc. themselves, Il. 13.248, 18.486, Hes. Op. 598, etc.; σ. ἵππων, ἵππιον, Id. Sc. 97, Pi. P. 2.12, etc.:—in Pl. Phdr. 267c, Χαλκηδονίου σ. is ironical.

σθένος, τό, Stärke, Kraft, Gewalt ; oft in der Il. u. bei Hes., in der Od. selten ; bes. Körperkraft ; τοὶ σθένος οὐκ ἐπιεικτόν, vom Zeus, Il. 8.32 ; τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, vom Löwen u. Eber 7.257, vom Ochsen Od. 18.373 ; χειρῶν καὶ σθένεος πειρήσομαι, 21.282 ; ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καὶ σθένει, Il. 20.361 ; Mut, ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ καρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν, 2.451, vgl. 11.11, 14.151 ; τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν, 11.827 ; εὐξάμενος Διῒ πατρὶ ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας, 17.499. – Heeresmacht, das Heer, 18.274 ; Gewalt über Andere, Macht, 16.542. – Seltener von leblosen Dingen, wie von der reißenden Gewalt eines Stromes, 17.751. – Wie ἴς u. βίη dicut es auch zur Umschreibung einer Person, σθένος Ἰδομενῆος, Ὠρίωνος, 13.248, 18.486 u. a. – Γυίων, Pind. N. 5.39 ; χειρῶν σθένει νικᾶσαι, 10.48 ; ἡμιόνων σθένος ζεῦξον, Ol. 6.22 ; auch ἐντέων, P. 5.32 ; ὕδατος, Ol. 9.51 ; πλούτου, I. 3.2 ; ἀγωνίας, P. 5.106 ; oft bei Tragg.: τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστʼ ἀδήριτον σθένος, Aesch. Prom. 105 ; ἀκάματον παρῆν σθένος ἀνδρῶν, Pers. 869 ; οὗτος δὲ τίς λόγῳ τε καὶ σθένει κρατεῖ ; Soph. O.C. 68, von der Herrschergewalt, εἰ λάβοις σθένος, El. 340, vgl. 325 ; geistig, die Kraft wozu haben, Etwas können, Eur. oft. – Auch in Prosa : Plat. Phaedr. 267c ; φεύγειν παντὶ σθένει κατὰ τὸ δυνατόν, Legg. I.646a, wie εὐλαβεῖσθαι παντὶ σθένει, IX.854b ; so auch Xen. Cyr. 6.1.42, 8.5.25.

σθένος

-εος, τό.

• • 1

    Physical strength, power, might, vigour : ἐν σ. ὦρσεν ἑκάστῳ Il. 2.451. Cf. Il. 8.32, Il. 9.351, Il. 11.827, Il. 12.224, Il. 16.542, Il. 18.274 (see ἔχω I 14), Il. 20.361, etc. : Od. 8.136, Od. 21.282, Od. 22.237.

    Of animals : λέοντος σ. Il. 5.139. Cf. Il. 5.783, Il. 12.42, Il. 17.22, etc. : Od. 18.373.

    Of inanimate objects : οὐδέ τι πρώονα σθένεϊ [ποταμοὶ] ῥηγνῦσι ῥέοντες Il. 17.751.

  • 2

    σ. τινός, like βίη 5, periphrasis for a person : σ. Ἰδομενῆος Il. 13.248. Cf. Il. 23.827.

    Sim.: σ. Ὠρίωνος (the constellation) Il. 18.486, σ. Ὠκεανοῖο 607, Il. 21.195.

  • 3

    The strength of life, vital force : αὐδὴ καὶ σ. Il. 18.420.

σθένος (-ος, -ει, -ος.)

• • a strength
  • • α of the human body. τὰ μέγιστʼ ἀέθλων ἕλῃ τόλμᾳ τε καὶ σθένει P. 10.24 πράσσει γὰρ ἔργῳ μὲν σθένος, βουλαῖσι δὲ φρήν N. 1.26 καὶ σθένει γυίων ἐρίζοντι θρασεῖ N. 5.39 (ἄκων) ὃς ἐξέπεμψεν παλαισμάτων αὐχένα καὶ σθένος ἀδίαντον N. 7.73 σὺν ποδῶν χειρῶν τε νικᾶσαι σθένει N. 10.48 φέρει γὰρ Ἰσθμοῖ νίκαν παγκρατίου, σθένει τʼ ἔκπαγλος ἰδεῖν τε μορφάεις I. 7.22 ἐν ἔργμασιν δὲ νικᾷ τύχα οὐ σθένος fr. 38. Ἰάλεμον ὠμοβόλῳ νούσῳ πεδαθέντα σθένος Θρ. 3. 10. σθένει κραιπνοὶ σοφίᾳ τε μέγιστοι ἄνδρες fr. 133. 4. add. gen., ἀγωνίας δʼ ἕρκος οἶον σθένος P. 5.113
    • β (natural) strength, power, force χθόνα μὲν κατακλύσαι μέλαιναν ὕδατος σθένος O. 9.51 “σθένος ἀελίου χρύσεον λεύσσομεν” P. 4.144 (ἄρουραι) ἀναπαυσάμεναι σθένος ἔμαρψαν N. 6.11 νιφετοῦ σθένος ὑπέρφατον (sc. φέρεις: of an eclipse of the sun) Πα. 9. 14. ὁπόταν τε χειμῶνος σθένει φρίσσων Βορέας ἐπισπέρχησʼ with its wintry strength Παρθ. 2. 17. met., ἀρχαῖαι δʼ ἀρεταὶ ἀμφέροντʼ ἀλλασσόμεναι γενεαῖς ἀνδρῶν σθένος N. 11.38 εὐτυχήσαις ἢ σὺν εὐδόξοις ἀέθλοις ἢ σθένει πλούτου I. 3.2
  • b c. gen., in periphrasis, strong, powerful ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων O. 6.22 ὅταν καταζευγνύῃ σθένος ἵππιον P. 2.12 κατέκλασε γὰρ ἐντέων σθένος οὐδέν P. 5.34 τέκε Ἀλκμήνα διδύμων κρατησίμαχον σθένος υἱῶν P. 9.86 τὸ πάντολμον σθένος Ἡρακλέος ὑμνήσομεν; fr. 29. 4.
  • c frag. ]ν σθένος ἱεράν[ Pae. 3.93

σθένος , εος: strength; in periphrasis like βίη, ις, σθένος Ἰδομενῆος, i. e. the strong Idomeneus himself, Il. 13.248, Il. 18.486, Il. 23.827; strength of the spirit, valor, Il. 2.451, Il. 14.151; and in general, ‘power,’ ‘might,’ ‘forces’ (army), Il. 14.274.

σθένος, ος, εος, τό,

• • Istrength, might, Il., Pind.:—c. inf., σθ. πολεμίζειν strength to war, Il.; σθ. ὥστε καθελεῖν Eur.; σθένει by force, Soph.; λόγῳ τε καὶ σθένει both by right and might, Soph.; so, ὑπὸ σθένους Eur.; παντὶ σθένει with all oneʼs might, Thuc.
  • • 2strength, might, of all kinds moral as well as physical, σθένος τῆς ἀληθείας Soph.; ἀγγέλων σθ. their might or authority, Aesch.
  • IIa force of men, like δύναμις, Il., Soph.
  • • 2metaph., like Lat. vis for copia, a quantity, profusion, Pind.
  • IIIperiphr., like βίη, ἴς, μένος, as σθένος Ἰδομενῆος, Ὠρίωνος, for Idomeneus, Orion, themselves, Il., Hes.