About Report a problem

Menu

συγκαταβαίνω

συγκαταβαίνω, to go or come down with

Could not find συγκαταβάντος in Logeion dictionaries.

συγκαταβάντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of συγκαταβαίνω

See συγκαταβάντος in Morpho

συγκατα-βαίνω, fut. -βήσομαι: aor. -έβην:—
  • go or come down with, σᾷ πτέρυγι E. Andr. 505 (lyr.); ἅμα τοῖς ᾠοῖς Arist. GA 756a25; of curls, σ. ταῖς παρειαῖς Philostr. Ep. 58.
      • 2 go down together, opp. ἀνέρχομαι, Arist. Mete. 358b32; esp. to the sea-side, Th. 6.30; εἰς ὁμαλοὺς τόπους Plb. 1.39.12; ἀπὸ τοῦ λόφου Plu. Crass. 31: metaph., σ. ταῖς ἡλικίαις ἐπὶ τὸν αὐτὸν καιρόν Arist. Pol. 1334b34, cf. 1335a31.
      • 3 come down to oneʼs aid, Ζεὺς . . Μοῖρά τε συγκατέβα A. Eu. 1046 (lyr.), cf. Ch. 727 (anap.).
      • 4 like Lat. descendere in arenam, σ. εἰς κίνδυνον, εἰς πόλεμον, etc., Plb. 3.89.8, 5.66.7, D.S. 12.30, etc.; εἰς παράταξιν Id. 17.98.
      • 5 come down to, agree to, εἰς κρίσιν Plb. 3.90.5.
      • 6 metaph., let oneself down, submit to, εἰς φόρους καὶ συνθήκας Id. 4.45.4; σ. εἰς πᾶν agree to all conditions, Id. 3.10.1: generally, stoop, condescend, Id. 26.1.3; εἰς λοιδορίαν Phld. Rh. 1.383 S.
      • 7 come down in oneʼs price or demands, Plb. 21.26.12. Cf. συγκαθίημι.

Saved

Recent