συγκατάθεσις
συγκατάθεσις, approval, agreement, concord
συγκατά-θεσις, εως, ἡ,
- approval, assent, Plb. 2.58.11, Phld. Rh. 1.210 S., Andronic.Rhod.p.577 M., OGI 484.32 (Pergam., ii A.D.), etc.; opp. ἀντίφασις, Diog.Oen. 18 (pl.); agreement, concord, 2 Ep.Cor. 6.16; in legal sense, BGU 194.11 (ii A.D.), etc.; flattering assent, Plu. Ant. 24.
- 2 in Stoic philos., assent given by the mind to its perceptions, Zeno Stoic. 1.39, al., cf. Plot. 1.8.14, etc.; a term introduced into Latin by Cicero, Plu. Cic. 40: cf. συγκατατίθημι.
- 3 Gramm., affirmative, A.D. Conj. 226.17, D.T. 642.5; αἱ δύο ἀρνήσεις μίαν σ. ποιοῦσι Sch. S. OT 1053.
συγκατάθεσις, εως (ἡ)
1 assentiment, approbation, Pol. 2, 58, 11 ; particul. t. stoïc. accord de l’esprit avec les perceptions, Plut. M. 1055b, 1056c, etc. ||
2 concorde, NT. 2 Cor. 6, 16 ||
3 soumission, Plut. Ant. 24.
Étym. συγκατατίθημι.
1. overeenstemming, overeenkomst.
2. toestemming.
συγκατάθεσις, ἡ, Zustimmung, Beifall ; καὶ ἔπαινος συνεξακολουθεῖ τοῖς πράττουσιν, Pol. 2.58.11 ; ἐπαίνου καὶ συγκαταθέσεως τυγχάνειν, 22.9.16, u. öfter ; S.Emp. oft, wie Plut. de Stoic. repugn. a.E.
Strong 4783
*†
concord, agreement: II Co 6:16 (Polyb., Plut., al.).†
συγκατάθεσις, εως,
συγκατατίθημι
- Iapproval, agreement, concord, NTest.
- IIsubmission, Plut.