συγκατάδυσις
συγκατάδυσις, a sinking together
συγκατά-δῠσις, εως, ἡ,
- a setting together, Hipparch. 1.1.10, al., Str. 1.1.21 (pl.), Ptol. Alm. 8.4 (pl.).
συγκατάδυσις, εως (ἡ) [ῠ] coucher d’un astre en même temps que d’un autre, Str. 12.
Étym. συγκαταδύομαι.
συγκατάδυσις, ἡ, das Mituntergehen, Strab. 1.1.21.
συγκατάδυσις
from συγκαταδῡνω
συγκατάδῠσις, εως,
- a sinking together, Strab.