συνοικειόω
συνοικειόω, to bind together as friends
Could not find συνοικειῶν in Logeion dictionaries.
συνοικειῶν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of συνοικειόω
συνοικει-όω,
- bind together as friends or kinsmen, associate, bring into connexion, τινί τινα Plu. Num. 8, Ant. 75, cf. Isid. 2.355b; adapt exactly, τὰ σώματα ταῖς ὥραις Luc. Anach. 24, cf. S.E. M. 5.95; bring into relation with, τοὺς ἀγνοουμένους τῶν τόπων τοῖς γνωριζομένοις Plb. 5.21.5; of allegorical identifications, τοὺς θεοὺς ἀψύχοις σ. Phld. Piet. 13, al.:— Pass., to be bound by ties of kindred, to be closely united, Arist. EN 1162a2; τῷ γεννηθέντι ib. 1161b21; ἡδονὴ συνῳκείωται τῷ γένει ἡμῶν ib. 1172a20, cf. 1175a29, 1178a15, Plu. Lyc. 4: generally, to be associated with, τῷ μὴ ψευδεῖ Phld. Mus. p.29 K.
- 2 Astrol., in Pass., to be situated together in the domicile, ὁ -ούμενος τῇ Σελήνῃ Vett.Val. 101.5.
συν·οικειόω-ῶ :
I rendre familier ou ami, concilier, unir : τινά τινι, Pol. 5, 21, 5 ; Plut. Num. 8, etc. une personne à une autre ; au pass.
1 être en relation étroite avec, dat. Arstt. Nic. 8, 12, 4 ||
2 s’unir, s’allier à, dat. Pol. 22, 3, 8 ||
II approprier, accommoder : τὰ σώματα ταῖς ὥραις, Luc. Gymn. 24, habituer les corps aux saisons ; τὰ ἀγνοούμενα τοῖς γνωριζομένοις, Pol. 5, 21, 5, expliquer ce qu’on ignore par ce qu’on sait ; p. suite, assimiler : ἑαυτὸν θεῷ, Plut. Ant. 75, se rendre semblable à un dieu.
συνοικειόω, mit, zugleich, zusammen häuslich, heimisch, verwandt od. vertraut machen, in nahe Verbindung bringen, zueignen, befreunden, geneigt machen ; οἱ συνοικειοῦντες τὸν ἄνδρα τῷ ἀνδρί, Plut. Num. 8 ; ᾧ θεῷ μάλιστα συνεξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσε, mit dem er immer die meiste Aehnlichkeit und Verwandtschaft haben wollte, Anton. 76 ; u. pass., ἡδονὴ μάλιστα δοκεῖ συνῳκειῶσθαι τῷ γένει ἡμῶν, Arist. eth. 10.1 ; τὰ ἤθη συνῳκειοῦντο τῷ ζήλῳ τῶν καλῶν, Plut. Lyc. 4, sie wurden vertraut, gerührt davon ; Ἀχιλλέως δόξαν αὑτῷ διʼ ἀρετὴν μᾶλλον ἢ κατὰ γένος συνοικειοῦσθαι, Pyrrh. 7, den Ruhm sich mehr durch eigenes Verdienst, als nach der Verwandtschaft aneignen ; τοῖς ὅλοις συνοικειοῦσθαί τινι, sich innig mit Einem, bes. durch Heirat verbinden, Pol. 22.3.8, der auch συνοικειοῦν τὰ ἀγνοούμενα τοῖς γνωριζομένοις verbindet, 5.21.5, das Unbekannte durch das Bekannte verständlich machen ; τὰ σώματα ταῖς ὥραις ἑκάσταις, daran gewöhnen, Luc. Gymn. 24.
συνοικειόω
fut. ώσω
- to bind together as friends or kinsmen, to associate or combine with, τινά τινι Plut., etc.: Pass. to be closely united, Arist.