συνοικίδιον
συνοικ-ίδιον, τό,
- Dim. of συνοικία III, Gorg. ap. Stob. 4.51.28, Inscr.Délos 1416 B i 80, 106, ii 32 (ii B.C.), BGU 1573.12 (ii A.D.).
συνοικίδιον, ου (τὸ) [ῐδ] petite habitation commune à plusieurs familles, Arstt. (Stob. Fl. 118, 29).
Étym. συνοικία.