συνοίκισις
συνοίκισις, union with the capital
συνοίκ-ῐσις, εως, ἡ,
- combination or union into one city-state, Th. 3.3.
συνοίκισις, εως (ἡ) [ῐσ] colonisation, Thc. 3, 3 ; Arr. An. 1, 4.
Étym. συνοικίζω.
συνοίκισις, ἡ, das Bevölkern durch neue Einwohner, Kolonie, Thuc. 3.3 u. Sp.
συνοίκισις
συνοίκῐσις, εως,
from συνοικίζω
- union with the capital, Thuc.