συνοικειόω

συνοικει-όω,

• bind together as friends or kinsmen, associate, bring into connexion, τινί τινα Plu. Num. 8, Ant. 75, cf. Isid. 2.355b; adapt exactly, τὰ σώματα ταῖς ὥραις Luc. Anach. 24, cf. S.E. M. 5.95; bring into relation with, τοὺς ἀγνοουμένους τῶν τόπων τοῖς γνωριζομένοις Plb. 5.21.5; of allegorical identifications, τοὺς θεοὺς ἀψύχοις σ. Phld. Piet. 13, al.:— Pass., to be bound by ties of kindred, to be closely united, Arist. EN 1162a2; τῷ γεννηθέντι ib. 1161b21; ἡδονὴ συνῳκείωται τῷ γένει ἡμῶν ib. 1172a20, cf. 1175a29, 1178a15, Plu. Lyc. 4: generally, to be associated with, τῷ μὴ ψευδεῖ Phld. Mus. p.29 K.
• • • 2 Astrol., in Pass., to be situated together in the domicile, ὁ -ούμενος τῇ Σελήνῃ Vett.Val. 101.5.

συνοικειόω, mit, zugleich, zusammen häuslich, heimisch, verwandt od. vertraut machen, in nahe Verbindung bringen, zueignen, befreunden, geneigt machen ; οἱ συνοικειοῦντες τὸν ἄνδρα τῷ ἀνδρί, Plut. Num. 8 ; ᾧ θεῷ μάλιστα συνεξομοιῶν καὶ συνοικειῶν ἑαυτὸν διετέλεσε, mit dem er immer die meiste Aehnlichkeit und Verwandtschaft haben wollte, Anton. 76 ; u. pass., ἡδονὴ μάλιστα δοκεῖ συνῳκειῶσθαι τῷ γένει ἡμῶν, Arist. eth. 10.1 ; τὰ ἤθη συνῳκειοῦντο τῷ ζήλῳ τῶν καλῶν, Plut. Lyc. 4, sie wurden vertraut, gerührt davon ; Ἀχιλλέως δόξαν αὑτῷ διʼ ἀρετὴν μᾶλλον ἢ κατὰ γένος συνοικειοῦσθαι, Pyrrh. 7, den Ruhm sich mehr durch eigenes Verdienst, als nach der Verwandtschaft aneignen ; τοῖς ὅλοις συνοικειοῦσθαί τινι, sich innig mit Einem, bes. durch Heirat verbinden, Pol. 22.3.8, der auch συνοικειοῦν τὰ ἀγνοούμενα τοῖς γνωριζομένοις verbindet, 5.21.5, das Unbekannte durch das Bekannte verständlich machen ; τὰ σώματα ταῖς ὥραις ἑκάσταις, daran gewöhnen, Luc. Gymn. 24.

συνοικειόω fut. ώσω

• to bind together as friends or kinsmen, to associate or combine with, τινά τινι Plut., etc.: Pass. to be closely united, Arist.