συνοικέσιον

συνοικ-έσιον, τό,

• = συνοίκησις, esp. marriage, -ίου συγγραφή PTeb. 809.5 (ii B.C.), POxy. 250 (i A.D.), cf. Cat.Cod.Astr. 7.110, Lyd. Mens. 4.89, etc.
• • II συνοικέσια, τά, = συνοίκια, Sch. Ar. Pax 1019.