ἀδιατύπωτος
ἀδιατύπωτος, unshapen
ἀδια-τύπωτος, ον,
- unshapen, D.S. 1.10, Ocell. 2.3, Ph. 2.317, al.; ψυχή 1.50.
no formado
σῶμα
ψυχή
ἀήρ
ἀ·διατύπωτος, ος, ον [ῠ] non façonné, informe, DS. 1, 10 ; Phil. 1, 50.
Étym. ἀ, διατυπόω.
ἀδιατύπωτος, ungestaltet, DS. 1.10, Phil., Sp.