ἀνεπίσχετος
ἀνεπίσχετος, not to be stopped
Could not find ἀνεπίσχετον in Logeion dictionaries.
ἀνεπίσχετον neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular, masculine accusative singular, feminine accusative singular of ἀνεπίσχετος
ἀνεπί-σχετος, ον,
- not to be stopped, ὁρμή J. Vit. 51; φορή Aret. SD 2.5; σακρύων ἀ. πηγαί Aristaenet. 2.5; of persons, Ph. 2.268. Adv. -τως Id. 1.296, Plu. Ages. 27.
1 que no puede ser detenido, incontenible
ὁρμή
φορή
δακρύων ... πηγαί
• de pers., Ph.2.268.
2 adv. -ως inconteniblemente
αἵματος ... ῥέοντος ἀ.
ὕοντος ἡμῖν ἀ. οὐρανοῦ
ἀν·επίσχετος, ος, ον, qu’on ne peut retenir, Aristén. 2, 5 ; Phil. 1, 187, 305.
Étym. ἀν-, ἐπίσχω.
ἀνεπίσχετος, unaufhaltsam, Sp.; adv., Plut. Ages. 27.