ἀνεπιτίμητος
ἀνεπιτίμητος, not to be censured
Could not find ἀνεπιτίμητον in Logeion dictionaries.
ἀνεπιτίμητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνεπιτίμητος
ἀνεπι-τίμητος [τῑ], ον,
- not to be censured, Arist. EN 1154b4, etc.; τινός for a thing, D. 61.54; uncriticized, Isoc. 12.245.
- 2 unpunished, Plb. 35.2.8, Onos. Praef. 6, Ph. 1.219.
- II not estimated or rated, IG 2(2).1241.14, cf. 2.1059.7.
I
1 no criticado
παραλείψειν ἀνεπιτίμητον τὸν λόγον
• no castigado
ἐὰν ἀνεπιτίμητοι διαφύγωσιν
2 que no se puede censurar, irreprochable
op. φαῦλον
τῆς σῆς φιλίας ἀνεπιτίμητον
sin poder ser censurado por tu amistad
II no tasado
(τὸ χωρίον) ἀτ[ε]λὲς καὶ ἀνεπιτίμητον
ἀν·επιτίμητος, ος, ον [τῑ]
1 qui n’est ou qui ne peut être blâmé, Isocr. 284a ; τινος, Dém. 417, 112, au sujet de qqe ch. ||
2 p. suite, impuni, Pol. 35, 2, 8.
Étym. ἀν-, ἐπιτιμάω.
ἀνεπιτίμητος, untadelhaft, τῆς φιλίας Dem. 61.54 ; Plut. Dem. 16 ; ungestraft, Pol. 35.2 u. Sp.
ἀνεπιτίμητος
ἐπιτιμάω
- not to be censured, τινος for a thing, Dem.