ἀποκαλύπτω
ἀποκαλύπτω, to uncover
Could not find ἀποκαλύπτων in Logeion dictionaries.
ἀποκαλύπτων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of ἀποκαλύπτω
- uncover, τὴν κεφαλήν Hdt. 1.119; τὰ στήθη Pl. Prt. 352a:—in Pass., of land left cultivable by the Nile (cf. ἀποκάλυφος—, ἀρούρας βʹ ἀποκαλυφείσης . . αἰγιαλοῦ PIand. 27.12, cf. 27.60 (i/ii A.D.):—Med., ἀποκαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν Plu. Crass. 6.
- 2 disclose, reveal, τόδε τῆς διανοίας Pl. Prt. 352a; τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν Id. Grg. 455d, cf. 460a:—Med., reveal oneʼs whole mind, Plu. Alex. 55, Placit.2.880e:—in Pass., LXX 1 Ki. 2.27, al.; ἀποκαλύπτεσθαι πρός τι let oneʼs designs upon a thing become known, D.S. 17.62, 18.23:—Pass., to be made known, Ev.Matt. 10.26, etc.; of persons, 2 Ep.Thess. 2.3, 6, 8, etc.; λόγοι ἀποκεκαλυμμένοι naked, i.e. shameless, words, Ps.-Plu. Vit.Hom. 214.
- 3 unmask, τινά Luc. Cat. 26, Vit.Auct. 23.
- II of the epiglottis, raise, Arist. de An. 422a2 (Pass.).
I tr., en v. act.
1 c. ac. de realidades físicas descubrir
(τὴν κεφαλήν)
τὰ στήθη
τὰ ὅπλα
• destapar, levantar
βίᾳ τὴν περιβολήν
• poner al descubierto en v. pas.
ἀρούρας ιβʹ ἀποκ[αλ]υφείσης ... αἰγιαλοῦ
de la tierra cultivable al bajar el nivel del Nilo
• dud. en CPHerm.45.6, PRoss.Georg.2.42.2.12 (cf.
2 c. ac. de abstr. descubrir, revelar, manifestar
τόδε τῆς διανοίας
τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν
ἀποκαλύψας τῆς ῥητορικῆς εἰπὲ τίς ποθ' ἡ δύναμίς ἐστιν
τὴν δωροδοκίαν
ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ ἀγαπητοῦ παιδός (sc. μεγάλην καὶ ἄφραστον ἔννοιαν)
reveló por medio de su amado hijo (sus grandes e inefables designios)τὴν μοχθηρίαν
• en v. pas.
οὐδὲν γάρ ἐστιν κεκαλυμμένον ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται
ἀπεκαλύφθη ἡ βουλὴ αὐτοῦ
λόγοι ἀποκεκαλυμμένοι
palabras desvergonzadas
3 c. ac. de pers. desenmascarar, descubrir
τὸν ἄνδρα
αὐτόν
• en v. pas. quedar al descubierto, en evidencia
ἐὰν μὴ ... καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας
καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος
II intr. en v. med.
1 en sent. físico descubrirse
ἀποκαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν
• abs. aparecerse, mostrarse
ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται
• de actitudes o pensamiento revelarse, manifestarse
Εὐριπίδης ὁ τραγῳδοποιὸς ἀποκαλύψασθαι ... οὐκ ἠθέλησε
Eurípides el trágico no quiso manifestar su actitudπρὸς τὸν πόλεμον
2 de una membrana retirarse Arist.de An.422a2.
Strong 601
1. in general sense (cl.), to reveal, uncover, disclose,
(a) of things: Mt 10:26, Lk 2:35 12:2, I Co 3:13;
(b) of persons: pass., Christ, Lk 17:30; Antichrist, II Th 2:3, 6, 8.
2. In LXX and NT, in special sense of divine revelation: Mt 11:25 (on the tense, v. M, Pr., 136), Mt 11:27 16:17, Lk 10:21, 22, Jo 12:38, Ro 1:17, 18 8:18, I Co 2:10 14:30, Ga 1:16 3:23, Eph 3:5, Phl 3:15, I Pe 1:5, 12 5:1 (Westc., Eph., 178 f.; M, Th., 149 f.).†
- 1to uncover, τὴν κεφαλήν Hdt., etc.
- 2to disclose, reveal, Plat.:—Mid. to reveal oneʼs whole mind, Plut., NTest.:—Pass. to be disclosed, made known, NTest.