ἀτρεμέω
ἀτρεμέω, not to tremble, to keep still
Could not find ἀτρεμοῦν in Logeion dictionaries.
ἀτρεμοῦν present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of ἀτρεμέω
- not to tremble, to keep still or quiet, ἵνα τοι τρίχες ἀτρεμέωσι Hes. Op. 539; οὐδαμά κω ἠτρεμήσαμεν, of a restless people, Hdt. 7.8.αʹ (as v.l., cf. ἀτρεμίζω), etc.; of a state of health, remain stationary, Hp. Aph. 1.3; ἀτρεμέει ἡ χολή Aret. SD 1.15; of the patient, endure, ib. 1.1; σχεδὸν οὐκ ἀναπνέων ἠτρέμει Luc. Am. 16, al.; of water, to be calm, Antyll. ap. Orib. 10.3.9:—ἀτρέμʼ ἔσεσθαι shd. be read for inf. Med. ἀτρεμέεσθαι in Thgn. 47.—Found in Arist. Xen. 977b17, but ἠρεμέω is the Att. equivalent.
1 estar quieto, inmóvil
ἵνα τοι τρίχες ἀτρεμέωσι
para que no se te ericen los pelosὑγιὴς ἂν γένοιτο ... εἰ ἀτρεμεῖ
τὰ μὲν ἄναιμα διὰ τὴν φύξιν οὐκ ἀτρεμέουσιν, ἀλλὰ σφάλλονται
ἀτρεμέει ἡ χολή
ὕδατα ἀτρεμοῦντα
aguas estancadasὥσπερ παισὶν ἀτρεμεῖν μὴ δυναμένοις
οἱ μὲν οὐκ ἀτρεμήσειν ὑπολαμβάνοντες Ἀντίοχον
οὐδ' ὀφθαλμὸς ἀτρεμεῖ
τί δή ποτε οὐδὲ μικρὸν ἀτρεμεῖ σου τὸ οὖς;
τὸ δὲ ἓν οὔτε ἀτρεμεῖν οὔτε κινεῖσθαι
ὅτι τὰ πράγματα οὐχ ἅπτεται τῆς ψυχῆς, ἄλλ' ἔξω ἕστηκεν ἀτρεμοῦντα
οἷον ἐμπνέουσαν καὶ οὐκ ἀτρεμοῦσαν ζωήν
• fig. permanecer estacionario
αἱ εὐεξίαι σφαλεραὶ ... οὐ γὰρ δύνανται μένειν ἐν τῷ αὐτῷ οὐδὲ ἀτρεμεῖν
2 permanecer tranquilo
ἀτρέμει
ὅπως ἐν τοῖς πρὸς τοὺς φίλους συμβολαίοις παντάπασιν ἀτρεμῇ
τῶν στρατευμάτων ἐν τοῖς ὅπλοις ἀτρεμούντων
Ἀθηναίους ... ἐάσει ζῶν Ἀλκιβιάδης ἀτρεμεῖν ἐπὶ τῶν καθεστώτων
ἀλλὰ ἄμεινον ἦν ἀτρεμεῖν αὐτοὺς (τοὺς ἀνθρώπους) γῆν ἄλλως ὄντας
ἀτρεμήσει οὖν ... ἡ ψυχὴ πρὸς ἑαυτὴν καὶ ἐν ἑαυτῇ
• tb. en v. med.
ἕλπεο μὴ δηρὸν κείνην πόλιν ἀτρεμέεσθαι
3 tener constancia, resistir un tratamiento
οὔτε γὰρ ἀτρεμέειν τολμέουσι οἱ νοσέοντες ἐς τέλος
σχεδὸν οὐδ' ἀναπνέων ἠτρέμει (Πραξιτέλης)
- not to tremble, to keep still or quiet, Hes.; οὐδαμᾶ κω ἠτρεμήσαμεν, of a restless people, Hdt. From