ἐπιτίθημι

ἐπιτίθημι, Pass. mostly furnished by ἐπίκειμαι:

• A Act., lay, put or place upon, of offerings laid on the altar, ἐπὶ μηρία θέντες Ἀπόλλωνι Od. 21.267, cf. 3.179; λιβανωτόν Ar. Nu. 426, V. 96, Antipho 1.18; set meats on the table, εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα Od. 1.140, cf. 10.355; πάντʼ ἐπιθεῖτε on the car, Il. 24.264; [νέκυας] ἐπὶ νηυσὶ τιθέντες Od. 24.419; τινὶ κύρτον καὶ κώπαν, as a grave-monument, AP 7.505 (= Sapph. 120): Constr. mostly ἐ. τινί τι, τῷ ἰσχυροτέρῳ πλέον βάρος X. Oec. 17.9, etc.: but also c. gen., ἐ. λεχέων τινά Il. 24.589; ἐ. τι ἐπί τινος Hdt. 2.121.δʹ; κεφαλὴν ἐπὶ στέρνα τινός X. Cyr. 7.3.14: c. acc. only, put upon, set up, ἐ. φάρμακα apply salves, Il. 4.190; δέελον δʼ ἐπὶ σῆμά τʼ ἔθηκε 10.466; στήλην λίθου Hdt. 7.183; φάκελον ξύλων E. Cyc. 243; ἐ. μνημεῖά τινι to him, Id. IT 702, cf. IG 14.446 (Tauromenium), 12.1068.
• • • 2 set upon, turn towards, Ἑκτορέοις ἐπὶ φρένα θῆχʼ ἱεροῖσιν Il. 10.46; but τῇ δʼ ἄρʼ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε c. inf., put it into her mind to.., Od. 21.1.
  • II put on a covering or lid, ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμʼ ἐπιθείη 9.314; κεφαλῇ ἐπέθηκε (as v.l. for ἐφύπερθε) καλύπτρην 5.232; λίθον δʼ ἐπέθηκε θύρῃσι, i.e. put a stone as a door to the cave, put it before the door, 13.370; also, put a door to, κολλητὰς ἐπέθηκα θύρας 23.194; θύρας ἐπέθηκε φαεινάς 21.45; θυρεὸν μέγαν 9.240 (v. infr. B. II).
  • • 2 set a seal on, BGU 361 iii 22 (ii A.D.); apply a pessary, Hp. Steril. 214 (Pass.); a cupping instrument, Sor. 2.11 (Pass.).
  • III put to, add, grant or give besides, ὅσσα τε νῦν ὔμμʼ ἐστὶ καὶ εἴ ποθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖτε Od. 22.62, cf. Il. 7.364, etc.; κράτος, κῦδός τινι, 1.509 (tm.), 23.400 (tm.), 406 (tm.); ἡμιτάλαντον χρυσοῦ ib. 796.
  • • 2 of Time, add, bring on, ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Od. 12.399; μάλα πολλὰ [ἔτεα] Hes. Op. 697.
  • IV put on as a finish, χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην Il. 4.111; περόνην Od. 19.256: metaph., οὐδὲ τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις add fulfilment, Il. 19.107, cf. 20.369; so later ἐ. κεφάλαἰ ἐφʼ ἅπασι D. 21.18; κολοφῶνα ἐ. τῇ σοφίᾳ Pl. Euthd. 301e; τέλος ἐπιτεθήκατον ib. 272a; πέρας ἐ. τῇ γενέσει Arist. GA 776a4; πίστιν ἐ. D. 12.22, 49.42; ὁ δὲ μισθωσάμενος πίστιν ἐπιθήσει πρὸς τοὺς νεωποίας SIG 963.34 (Arcesine, iv B. C.); πέρας ἐ. τῷ πράγματι PGiss. 25.7 (ii A. D.), etc.; ὅρον ἐ. τῷ πράγματι Mitteis Chr. 87.2 (ii A. D.).
  • V impose, inflict a penalty, σοὶ δέ, γέρον, θωὴν ἐπιθήσομεν Od. 2.192; δίκην, ζημίην, ἄποινα ἐ. τινί, Hdt. 1.120, 144, 9.120, etc.; θάνατον δίκην ἐ. τινί Pl. Lg. 838c; δίκην τὴν πρέπουσαν Id. Criti. 106b; ἔργων ἀντʼ ἀδίκων χαλεπὴν ἐ. ἀμοιβήν Hes. Op. 334; τιμωρίαν ὑπέρ τινος D. 60.11 (cf. infr. B. IV): so of burdens, grievances, etc., θήσειν..ἐπʼ ἄλγεα Τρωσί Il. 2.39; οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον 6.357; [ἄτην] οἱ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε..Ἐρινύς Od. 15.234; ἀνάγκην ἐ. c. inf., X. Lac. 10.7; ἐ. .. μὴ τυγχάνειν imposing as a penalty not to.., ib. 3.3 (v. infr. B. IV).
  • VI dispatch a letter, ἐ. τι ἐς Αἴγυπτον, ἐς Μυτιλήνην, Hdt. 3.42, 5.95; ἐ. [ἐπιστολάς] D. 34.28.
  • VII give a name, Hdt. 5.68, Pl. Smp. 205b, etc.
  • VIII contribute (capital) to a venture, ἐς πεῖραν Leg.Gort. 9.44.
• B Med., with pf. Pass. ἐπιτέθειμαι Plu. Sollert. 2.975d, also aor. Pass., Inscr.Prien. (v. infr.), etc.:—put on oneself or for oneself, ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν..θήκατο placed a helmet on his head, Il. 10.30; κρατὶ δʼ ἐπὶ ..κυνέην θέτο 5.743, cf. E. Ba. 702 (tm.), etc.; χεῖρας ἐπʼ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσι laying oneʼs hands upon.., Il. 18.317; κτύπημα χειρὸς κάρᾳ on oneʼs head, E. Andr. 1210 (lyr.).
• • II put on or to, as a door, πύλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε Pl. Smp. 218b; θύρας Orph. Fr. 245, al., etc. (v. supr. A. II).
  • III apply oneself to, employ oneself on or in, c. dat., ναυτιλίῃσι μακρῇσι Hdt. 1.1; τῇ πείρᾳ, τοῖς ἔργοις, Th. 7.42, X. Mem. 2.8.3, etc.; τοῖς πολιτικοῖς Pl. Grg. 527d: c. inf., attempt to.., φιλοσοφεῖν ἐπέθετο Alex. 36.3; γράφειν Isoc. 5.1, cf. Pl. Sph. 242b:—Pass., ἐπετέθη πρὸς τὸν πόλεμον Inscr.Prien. 17.38 (iii B.C.).
  • • 2 make an attempt upon, attack, τῇ Εὐβοίῃ Hdt. 5.31; Ἐφεσίοισι Id. 1.26, cf. 102, 8.27; τῷ δήμῳ Th. 6.61; τῇ δημοκρατίᾳ X. Ath. 3.12; ἐ. τῇ τοῦ δήμου καταλύσει attempt it, Aeschin. 3.235; τυραννίδι Lycurg. 125; ἀρχῇ Plu. Amat.narr. 2.772d; ἐ. ταῖς ἁμαρτίαις or τοῖς ἀτυχήμασί τινος take advantage of them, Isoc. 2.3, D. 23.70: abs., make an attack, κατʼ ἀμφότερα Th. 7.42, cf. Arist. Pol. 1302b25.
    • 3 abs., δικαιοσύνην ἐπιθέμενος ἤσκεε he practised justice with assiduity, Hdt. 1.96, cf. 6.60.
  • IV bring on oneself, ἐπέθου θύος δημοθρόους τʼ ἀράς A. Ag. 1409.
  • • 2 cause a penalty to be imposed, θάνατον ζημίαν ἐπιθέσθαι Th. 2.24; φόβον τινί X. Cyr. 4.5.41.
  • V lay commands on, τί τινι Hdt. 1.111, cf. OGI 669.61 (Egypt, i A.D.): also c. inf., Hdt. 3.63, v.l. in Ath. 11.465d.
  • VI give a name, τινί Od. 8.554 (tm.), cf. Arist. Po. 1451b10.
  • VII contribute, πολλοὶ ἐπέθεντο τὰς ἐπιδόσεις εἰς τὴν παρασκευὴν τοῦ πολέμου prob. in SIG 346.29 (iv B. C.).

ἐπιτίθημι, (τίθημι),
1) daraufsetzen, -legen, -stellen, κρατὶ κυνέην, ἐπιθήσει φάρμακα, wird Heilmittel auflegen, Il. 4.190, κεφαλῇ δʼ ἐπέθηκε καλύπτρην, einen Schleier auf den Kopf, Od. 5.232 ; τύμβον τε χῶσον κἀπίθες μνημεῖά μοι Eur. I.T. 702 ; στήλην λίθου ἐπέθηκαν Her. 7.183 ; ὀϊστόν, einen Pfeil auflegen, 5.105 ; öfter τινί τι, Thuc. 7.36 ; Xen. Oec. 17.9 ; ζυγά τινι Cyr. 3.1.27 ; mit der Präposition, ἐπὶ πυρᾶς ἐπιθέντες τὸν νεκρόν Thuc. 2.52 ; ἀσκοὺς ἐπὶ τῶν ὄνων Her. 2.121.4 ; – c. gen., τινὰ λεχέων, Jem. auf das Lager legen, Il. 24.589 ; – ἐπὶ τὰ στέρνα τὴν κεφαλήν, Xen.; – bes.
   a) Speisen aufsetzen, auftragen, εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, oder richtiger : hinzusetzend, noch dazu auftragend, Od. 1.140, vgl. ἐπὶ δέ σφι τίθει χρύσεια κάνεια 10.355. vom Opfer, ἐπὶ μηρία θέντες Ἀπόλλωνι κλυτοτόξῳ, eigtl. auf den Altar legen, opfern, 21.267 ; οὐδʼ ἂν θύσαιμʼ οὐδʼ ἂν σπείσαιμʼ οὐδʼ ἐπιθείην λιβανωτόν Ar. Nub. 425 ; λιβανωτὸν ἐπιτιθείς Vesp. 96 ; Antiph. 1.18.
   b) ὄνομα, einen Namen beilegen, geben, Plat. Symp. 205b, Crat. 424d.
   c) Strafe u. ä. auflegen, σοὶ δὲ θωὴν ἐπιθήσομεν Od. 2.192 ; χαλεπὴν ἀμοιβήν Hes. O. 332 ; αἵματος δίκην Eur. Or. 500 ; δίκην, ζημίαν τινί, ἄποινα, Her. 1.144, 4.43, 9.120 ; Xen. Cyr. 1.2.2 u. A.; δίκην Plat. Critia. 106b u. öfter ; ἐπὶ πᾶσι τάξεις καὶ ζημίας Legg. VII.823c ; τιμωρίαν ὑπὲρ ὧν τοὺς ἄλλους ἠδικουν ἐπέθηκαν Dem. 60.11 ; Sp., wie Plut. Fab. 9 u. öfter ; μισθόν τινι Pol. 5.18.8. – So Unglück, Schmerzen auferlegen, zu Teil werden lassen, in tmesi, θήσειν γὰρ ἔτʼ ἔμελλεν ἐπʼ ἄλγεά τε στοναχάς τε Τρωσί Il. 2.39 ; οἷσιν ἐπὶ Ζεὺς θῆκε κακὸν μόρον, über die er verhängte, 6.357 ; ἀνάγκην Xen. Lac. 10.7.
   d) τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις, der Erzählung ein Ziel setzen, sie in Erfüllung gehen lassen, Il. 19.107, 20.369, wie Isocr. 6.77 ; übh. ein Ende machen, beendigen, τῷ μύθῳ τέλος οὐκ ἐπέθεμεν, Plat. Polit. 277b, Prot. 348a ; ἤδη κολοφῶνα ἐπιτίθης τῇ σοφίᾳ, gleichsam den Schlußstein daraufsetzen, Euthyd. 301e (vgl. κολοφών) ähnl. Dem. 21.18 δύο ταῦτα ὡσπερεὶ κεφάλαια ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις ἐπέθηκεν, er setzte seinen Torheiten gleichsam die Krone auf ; – πίστιν ἐπιθεῖναι, einen Schwur darauf setzen, beschwören, Dem. 29.33, 49.42 ; – λίθον ἐπέθηκε θύρῃσιν, er setzte einen Stein vor die Tür, Od. 13.370, 9.243, mit dem Nebenbegriff des Verschließens ; θύρας ἐπέθηκε φαεινάς 21.45, wie ὡσεί τε φαρέτρῃ πῶμʼ ἐπιθείη 9.314, den Deckel auf den Köcher legen, ihn verschließen ; νέφος ἐπιθεῖναι, Ggstz ἀνακλίνειν, vorschieben, d.i. den Himmel schließen, von dem Horen, Il. 5.751, 8.395 λόχον, vom trojanischen Pferde, Od. 11.25 (vgl. ἐπίκειμαι). – Uebertr., φρένα, nur in tmesi, den Geist auf Etwas hinrichten, auf Etwas achten, Hom.; – auftragen, zur Besorgung übergeben, βιβλίον ἐς Αἴγυπτον ἐπέθηκε Her. 3.42 ; Ἀλκαῖος ἐν μέλει ποιήσας ἐπιτιθεῖ εἰς μιτυλήνην, 5.95 ; ἐπιστολήν Dem. 34.28, was Harp. durch παρέδωκε erkl. Vgl. med. 3).
2) hinzusetzen, hinzufügen, κτήματα δʼ ὅσσʼ ἀγόμην – πάντʼ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι, u. noch andere von meinem eigenen Besitztume hinzufügen, Il. 7.751.23.796 ; Od. 22.62, μήτε τριηκόντων ἐτέων μάλα πόλλʼ ἀπολείπων μήτʼ ἐπιθεὶς μάλα πολλά Hes. O. 695, weder viel unter. noch über dreißig Jahre ; Sp. – Als Epitheton brauchen, Schol. Ap.Rh. 2.118.
Med., 1) sich aufsetzen, στεφάνην κεφαλῆφιν Il. 10.30 ; ἐπὶ δʼ ἔθεντο κισσίνους στεφάνους Eur. Bacch. 701 ; οὑ κἐπιθήσομαι ἐμῷ κάρᾳ κτύπημα χειρὸς ὀλοόν Andr. 1211 ; Sp.; χεῖρας στήθεσσί τινος, seine Hände auflegen, Il. 18.317.
2) sich an Etwas machen, sich auf Etwas legen, angreifen, unternehmen ; absolut, Her. 3.76, δικαιοσύνην ἐπιθέμενος ἤσκεε 1.96. vgl. 6.60 ; gew. c. dat., ναυτιλίῃσι 1.1 ναυκληρίᾳ Lys. 6.19. ἑπιθέσθαι τῇ πείρα ἠπυίγετο Thuc. 7.42, versuchen ; τῷ ἔργῳ Xen. Mem. 2.8.3 ; κυβερνητικῇ Plat. Polit. 299b ; ἐπιθησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς Gorg. 527b ; c. inf., ἐλέγχειν τὸν λόγον ἐπιθησόμεθα Soph. 242 ο, wie Isocr. 5.1 ; τῇ καταλύσει τοῦ δήμου, mit der Auflösung der Demokratie umgehen, Aesch. 3.235 ; Sp., von denen DS. 15.80 auch akt. τῷ κινδύνῳ ἐπιθείς sagt ; – bes. im feindlichen Sinne, sich an Etwas machen, angreifen, anfallen, bes. plötzlich, od. aus dem Hinterhalte, unvermutet, τινί, Her. 6.108, 7.125 u. öfter ; auch aor. I.πρώτοισι ἐπεθήκατο 1.26 ; Thuc. u. Folgde ; μέλητός μοι ἐπέθετο, vom gerichtlichen Angriff, Plat. Apol. 23c, τῷ πατρικῷ λόγῳ Soph. 242a.
3) auftragen, befehlen, ἐπιθέμενος ταῦτα ἐμοί Her. 1.111 ; 3.63 ; οὐκ ὤκνησεν ἐπιθέσθαι τοῖς οἰκείοις ἐπιγράψαι τῷ μνήματι τάδε Ath. XI.465d.
4) daran, darauf setzen, wie im act., mit besonderer Beziehung auf das subj., πύλας μεγάλας τοῖς ὠσὶν ἐπίθεσθε Plat. Symp. 218b, eure Ohren verschließet ; λόγον ἐπʼ αὐτῇ νόμον ὕστερον ἐπιθώμεθα Legg. XI.918a ; σῖτον τῶν οἰκετῶν ἐπὶ τὴν αὑτοῦ τράπεζαν, sich auftragen lassen, Xen. Cyr. 8.2.3 ; – ἐπέθεντο θάνατον ζημίαν Thuc. 2.24. – So auch Aesch. τόδʼ ἐπέθου θύος δημοθρόους τʼ ἀράς, du zogest dir zu, Ag. 1383. – Plut. u. a.Sp. brauchen auch den aor. pass. in der Bdtg des med.

†ἐπιτίθημι

[ἐπι- 5, ἐπι- 6 12 (18).]

Fut. ἐπιθήσω Il. 23.796.

2 sing. -εις Il. 19.107.

3 sing. -ει Il. 4.190, Il. 20.369.

1 pl. -ομεν Od. 2.192.

Aor. ἐπέθηκα Od. 19.256, Od. 23.194.

3 pl. -ε Il. 4.111, Il. 14.169, Il. 24.589: Od. 9.240, 243, 314, 340, Od. 10.545, Od. 13.370, Od. 21.45.

3 sing. aor. opt. ἐπιθείη Od. 9.314.

2 pl. ἐπιθεῖτε Il. 24.264: Od. 22.62.

Imp. ἐπίθες Od. 22.157.

Nom. dual masc. pple. ἐπιθέντε Od. 22.201.

Fem. pple. ἐπιθεῖσα Od. 1.140, Od. 4.56, Od. 7.176, Od. 10.372, Od. 15.139, Od. 17.95. Infin. ἐπιθεῖναι Il. 5.751, Il. 7.364, 391, Il. 8.395: Od. 11.525.

• • 1

    To put or place upon something: οὐκ ἂν ταῦτʼ ἐπιθεῖτε; (sc. on the waggon) Il. 24.264.

    To put (food) on the table: εἴδατʼ ἐπιθεῖσα Od. 1.140 = Od. 4.56 = Od. 7.176 = Od. 10.372 = Od. 15.139 = Od. 17.95.

    To put or fit on something by way of completing or finishing or for ornament: ἐπέθηκε κορώνην Il. 4.111. Cf. Od. 19.256, Od. 21.45, Od. 23.194.

    To apply (a remedy): φάρμακα Il. 4.190.

  • 2

    To put or place upon.

    With genit.: Ἕκτορα λεχέων Il. 24.589.

    With dat.: κεφαλῇ καλύπτρην Od. 10.545.

  • 3

    With dat., to impose (a penalty) upon: σοὶ θωήν Od. 2.192.

    To give (fulfilment) to: οὐδὲ τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις Il. 19.107. Cf. Il. 20.369.

  • 4

    To put to, shut (a door) Il. 14.169: Od. 22.157, 201.

  • 5

    To put in position (something covering or closing): νέφος Il. 5.751 = Il. 8.395: θυρεόν Od. 9.240 = 340, 314.

    App., to bring into action: λόχον Od. 11.525 (see ἀνακλίνω 1).

  • 6

    To apply (something covering or closing) to.

    With dat.: φαρέτρῃ πῶμα Od. 9.314. Cf. Od. 9.243, Od. 13.370.

  • 7

    To give in addition, add: οἴκοθεν ἄλλα Il. 7.364, 391. Cf. Il. 23.796: Od. 22.62.

ἐπῐτῐθημι

• 1put upon c. acc. & dat. τίς γὰρ ἱππείοις ἐν ἔντεσσιν μέτρα ἢ θεῶν ναοῖσιν οἰωνῶν βασιλέα δίδυμον ἐπέθηκ; (zeugma) O. 13.22 ἐπὶ γὰρ ἰοχέαιρα παρθένος αἰγλάεντα τίθησι κόσμον sc. upon the horses P. 2.9

ἐπιτίθημι , fut. ἐπιθήσω, aor. ἐπέθηκα, imp. ἐπίθες, opt. ἐπιθείη, 2 pl. -θεῖτε: put or place to or upon, add, Il. 7.364; of putting food on the table, Od. 1.140; a veil on the head, Od. 5.314; the cover on a quiver, Od. 9.314; a stone against a doorway, Od. 9.243; and regularly of ‘closing’ doors (cf. ‘pull the door to’), Il. 14.169, Od. 22.157, cf. Il. 5.751, Il. 8.395, Od. 11.525; metaph., θωήν, ‘impose’ a penalty, Od. 2.192; μύθῳ τέλος, ‘give fulfilment,’ Il. 19.107.

ἐπιτίθημι fut. -θήσω perf. -τέθεικα the Pass.is mostly furnished by ἐπίκειμαι

• AAct. to lay, put or place upon, of offerings laid on the altar, meats on the table, etc., c. dat., Od., Attic; also c. gen., Il., Hdt.:—c. acc. only, ἐπ. φάρμακα to apply salves, Il.; ἐπ. στήλην to set it up, Hdt.
• • IIto put on a covering or lid, Od.; λίθον ἐπέθηκε θύρῃσιν, i. e. put a stone as a door to the cave, put it before the door, Od.: to put a door to, shut it, Il., Hom.
  • IIIto put to, grant or give besides, Il.
  • • 2of Time, to add, bring on, Od.
  • IVμύθῳ or μύθοις τέλος ἐπιθεῖναι to put an end to them, Il.
  • • 2to put on as a finish, ἐπέθηκε κορώνην Il.; ἐπ. κεφαλαῖον (v. sub κεφαλαῖον) Dem.
  • Vto impose or inflict a penalty, θωήν σοι ἐπιθήσομεν Od.; δίκην, ζημίαν ἐπ. τινί Hdt.
  • VIlike ἐπιστέλλω, to dispatch a letter, Hdt., Dem.
  • VIIto give a name, Hdt., Plat.
• BMid. to put on oneself or for oneself, Il., Eur.
• • IIto set oneself to, apply oneself to, employ oneself on or in, c. dat., Hdt., Thuc., etc.
  • • 2to make an attempt upon, attack, τῇ Εὐβοίῃ Hdt., Thuc., etc.
    • 3absol., δικαιοσύνην ἐπιθέμενος ἤσκεε he practised justice with assiduity, Hdt.
  • IVto bring on oneself, ἀράς Aesch.: also to cause a penalty to be imposed, Thuc.
  • Vto lay commands on, τί τινι Hdt.
  • VIto give a name, Od.