ἐπιτιμία

ἐπιτιμ-ία, ἡ,

• the condition of an ἐπίτιμος, enjoyment of all civil rights and privileges, opp. ἀτιμία, Aeschin. 2.88, D. 21.106; τὸ συνειλεγμένον εἰς τὴν ἐ. money collected for the recovery of the franchise, Id. 18.312; ἡ ἐ. σου οὐδὲν βλαβήσεται POxy. 1405.10 (iii A.D.), cf. Schwyzer 328.11 (Delph., iii B.C.).
• • II punishment, penalty, LXX Wi. 3.10, OGI 669.43 (Egypt, i A.D.).
  • III dignity, respect, ἀξιώματος Artem. 1.45; good name, πάντα ποιεῖν ὑπὲρ τῆς ἰδίας ἐ. Ph. 2.312.

ἐπιτιμία, [τῑ], ἡ,
1) die gesetzliche Strafe, NT.
2) der Stand eines ἐπίτιμος, wenn der Bürger im Genusse aller seiner Rechte ist, Ggstz ἀτιμία (vgl. ἐπίτιμος), z.B. ὑβρίζειν τὴν πόλιν, τὸ γένος, τὴν ἐπιτιμίαν, Dem. 21.106 ; τὸ συνειλεγμένον εἰς τὴν ἐπιτιμίαν ἀργύριον, um seine bürgerliche Ehre zu erhalten, nicht in die Strafe der ἀτιμία zu verfallen, 18.312 ; τὴν ἑτέρου ζητῶν ἐπιτιμίαν ἀφελέσθαι ibd. §.15 ; κινδύνου περὶ τῆς ἐπιτιμίας ὄντος 29.50 ; Aesch. τὴν ψυχὴν ἢ τὴν ἐπιτιμίαν τινὸς ἀφελόμενος 2.88 ; vgl. DS. 18.18 ; Dion.Hal. 4.31. – Bei Artemid. 1.45 das Schamglied.

ἐπιτιμία ἐπιτῑμία, ἡ,

• the condition of an ἐπίτιμος, the enjoyment of civil rights, opp. to ἀτιμία, Aeschin., Dem.